براى خاموش كردن آتش حريق
- برابر آتش ايستاده با صداى بلند تكبير ( الله اكبر ) يا اذان ميگفتند .
- دور آتش خط كشيده آية الكرسى ميخواندند .
- اين كلمه را كه در بيشتر خانهها براى حفظ از حريق به ديوار نوشته بود نوشته در ميان حريق ميانداختند ( اهطمفشذ ) .
- بسم الله الرحمن الرحيم را به سه پارچه سفال نوشته در ميان آتش ميانداختند .
براى بند آوردن باد
- پارچهء سر مانند چارقد ، يا تنبان پاى بيوهزن را جلو باد ميآويختند .
- شمع را ( يا صاحب الريح ) نوشته جلو بادگرفته خاموش ميكردند .
- موش را گرفته واژگونه برابر باد آويزان ميكردند .
براى بند آوردن باران
- اسم هفت كچل را نوشته زير ناودان آويزان ميكردند .
- كاسهاى از آب باران بر سر مرد زن طلاقبده ميريختند .
براى ترس از زلزله و قطع آن
- نماز آيات ميخواندند .
- هفت پيرمرد ريش سفيد را زير ديوار رو به قبله واميداشتند .
براى خواستن باران
- اين رباعى را از شيخ ابو سعيد حلقهوار نشسته با هم بلندبلند ميخواندند :
يارب سبب حيات حيوان بفرست - از بحر كرم سحاب غفران بفرست .