متوسط و دو طرف دندههايشان ، با يك طرف ريز و طرف ديگر درشت براى زنان كه فاصلهى ميان دندههاى طرفين را بر روى شانههاى اعلاى عاج و شاخ گل و برگهاى طلا نقره و دانههاى جواهر كار ميكردند . دنده يك طرفههائى هم براى زنان دولتمند ساخته ميشد كه قسمت بعد از دندههايشان را جهت نرم بودن و آزار نرساندن به دست طلا يا نقره ميگرفتند ، همراه پيرايههائى كه بر آن ميبستند . كه البته اينان بايد دو شانه با دو نوع دنده داشته باشند ، و از حيث حسن و عيب نيز آنكه هرچه دندههايشان لطيفتر و نرمتر و پرداختىتر تراشيده شود خوبى آن بود و بديشان سرسرى تراشيده شدن و زبرى دندهها كه باعث گير كردن به موى و كندن آن بشود ، و اين همان شانهها بودند كه هرچه بيشتر كار ميكردند بهتر ميشدند .
تا كمكم كه شانههاى خارجى ، ابتدا از شاخ طبيعى و با ساختوساز بسيار عالى وارد شدند و به مرور كه تبديل به كائوچو و مواد پلاستيكى و مانند آن گشتند و به همان نسبت هم كه باعث ريزش مو گرديدند ، خاصه تيزى سر دندههايشان كه مواد نفتى بودن جنس سبب صدمه رسانيدن به پوست سر و ضعف و بيمارى آن شدند ، تا امروزه كه مگر سر پرموى و چنان گيسوان را در ميان ايلات و شانه خودمانى بسربزنها ديده بشود .
دنبالهء گيس و موى زنان
پس بهترين مد مو در درجهء اول آن بود كه هرچه بيشتر بلند بوده باشد و پيچ و تاب آنكه آن را دو شاخه بافته به دو طرف شانهها بيندازند يا هفت شاخه كه دو شاخه آن را به روى شانهها و پنج شاخه آن را در پشت اندازند و چهل و يك ساقه كه با سليقه خاصى بافته از روى شانهها تا پشت و اطراف افشان نمايند ، كه آن را چهل گيس ميگفتند .
صورت زلف پيش سر اين گونه موها نيز آن بود كه فرق سر را از وسط گشوده