تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 247

مساهمون:

ص٢٤٧
بود كه دست خيانت به مال صاحبش دراز شده است . اين دو بيتى نيز درباره قليان آمده بود :
نقش مرغابى به سر قليان ماست * آتش عشق است اندر جان ماست دود دل با دود تنباكو يكيست * هركه غليان ميكشد مهمان ماست
ايضا اين رباعى كه در مضار او آمده بود :
قليان چه خوش است گاهگاهى بكشى * نى از سر شب تا بصباحى بكشى دودش ضرر و خاصيتش تنگ نفس * كى گفته خدا كه اين بلا را بكشى ؟