از نوع كاروانسرائى كه نام دانگى و همين را كه از خود به روى سه راه گذر ، بنام ( سه راه دانگى ) گذارد . سكومانند وسط آن سقف آبانبار زير آن مىباشد كه آبخواهان تا بيست ، سى پلهء پاشير آن را طى نكنند وسيله چرخ چاه و طناب آب از بالاى آن برميداشتند . در تاريخچهء نامش به اين صورت كه در صدارت مستوفى الممالك تفرشى ، تفرشىهاى سواددار آن شهر جهت يافتن كار به تهران و سكونت در اين كاروانسرا رو ميآوردند و چون قادر به خريد لباس پاكيزه ، براى رفتن به ادارات و تسليم تقاضانامه نداشتند هرچند نفرشان باهم به صورت سهم ( دانگ ) پول بر سر هم نموده يك دست لباس جفتى نعلين و شال و عبا و كلاهى خريده ، هر روز آنها را يكى از آنان به بر نموده سراغ كار ميرفت و چون موفق ميشد سهم خود را از البسه واگذار بقيه نموده ، تا به اين ترتيب همگيشان صاحب كار بشوند ، و به همينگونه بود وضع خورد و خوراكشان كه با سهم و دانگ صورت ميگرفت .
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 442
مساهمون: جعفر شهرى باف
ص٤٤٢