يكى از آبانبارهاى چهلپله ، با آجرچينىهاى جناقى سقف و بدن ، با پلههاى از سنگ ، كه از فرط عمق انتهاى آن به زحمت به چشم ميآيد . و براى يك مشك يا يك كوزهء آب كه لازم بود تمام پلههاى آن را ، تا پاشير كه منتها اليه پلهها بود طى نموده بالا بيايند .
طهران قديم ( فارسى ) — صفحه 223
پدیدآورندگان: جعفر شهرى باف
ص۲۲۳