تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 200

مساهمون:

ص٢٠٠
آورده تحفهء ارباب ميساختند ، امثال شنبليله و بابونه‌ى سبزى پلو شب عيد و خيار و بادنجان در فصل زمستان كه غالبا وسيله دريافت جايزه‌ها و انعام‌ها ميگرديد .

حمام

همچنين حمام سرخانه بود كه براى خانه‌هاى اعيان از حتميات بشمار ميآمد ، چه فقدان آن نقص شخصيت صاحب‌خانه را مىرساند كه عيالاتش از حمام عمومى استفاده كرده ، خودش به حمام مردم عادى رفته همقدر مردم كوچه و بازار بشود . اين حمام سرخانه‌ها سواى قلت مساحت نسبت به گرمابه‌هاى عمومى درست شبيه حمامهاى عمومى بود ، در عمق چند مترى زمين ، با سربينه و كفش‌كن و رخت‌كن و گرمخانه و خزينهء آب سرد و آب گرم و ( سرتون ) « 11 » و مستراح و واجبىخانه « 12 » ، همراه تشكيلات و تزئيناتى در خور و غالبا كاملتر و كافىتر و جالب‌تر از حمام‌هاى عمومى ، در حوض‌هاى يكپارچهء سنگ مرمر براى سربينه و گرمخانه و كف و پله‌هاى مرمر و هزارهء منقش از كاشىهاى مصور ، با نقاشىهاى عالى سقف و بدن سربينه . با ترتيب استفادهء صبح‌ها و اولين آب براى ارباب و سپس جهت آقازاده‌ها و بعد از آن براى خانم‌ها و اهل حرم و در آخر مخصوص خدمه ، اگرچه در خانه‌هاى بزرگان سطح بالا امثال شاهزادگان حمامى جدا براى آقا و عيالات و حمامى جهت كاركنان در اين پايه نيز خللى در ارباب خدمتگارى و وجه تمايزشان به عمل نيامده باشد !

آشپزخانه - اجاق

آشپزخانه آخرين قسمت بناى خانه بود كه بعد از اتمام تمام كارها خود و
هامش
( 11 ) . آتش‌دان ، كورهء حمام . ( 12 ) . نوره‌كش خانه .