آغاز شده است . همهساله از دهم فروردينماه تا آخرين روزهاى نيمه اول خردادماه فصل ازدواج درختهاى خرماست . حجلهگاه نخلها ، جنوب است . در زير آفتاب تند و داغ جنوب است كه مراسم جفتگيرى نخلهاى نر و ماده برگزار ميگردد . نخلداران جنوب ، در كرمان و بلوچستان و خوزستان ، خوب ميدانند كه بدون ازدواج نخل نر و ماده محصول خرما بدست نمىآيد و درخت خرماى ماده طبق قانون ، مانند هر مادهى ديگرى « باردار » مىشود ، چنانچه ازدواج صورت نگيرد ، همچنان عقيم و بىمحصول خواهد ماند . وظيفه خرمادادن در بين نخلها به عهدهء درخت ماده است و خوشههاى خرما در حقيقت فرزندانى هستند كه از پيوند ازدواج نخلهاى نر و ماده بوجود مىآيند . نخلداران « بم » و اطراف كرمان ، ازدواج نخلها را در اصطلاح محلى ( بو دادن ) مىگويند ، در حالى كه در بلوچستان ، عروسى نخلها را « گشان » مينامند .
با آغاز فصل بهار ، در وسط چتر نخل نر مادهء مخصوصى بنام « گش »
Gosh
بوجود مىآيد . گش در يك غلاف پوستهاى قرار دارد و همين ماده است كه نخل ماده را بارور مىكند . گش « 1 » ابتدا به صورت پنيرك است اما كمكم از حالت پنيركى خارج شده و به صورت پودر درمىآيد . تقريبا مثل پشمك و همانطور سفيدرنگ مىشود . در اين ماده پشمكمانند ، دانههاى بسيار كوچكى - كوچكتر از گندم - پديد مىآيد و هنگامى كه اين دانه « 2 » ها ، در گش پديد آمد ، آنهنگام ، موعد عروسى نخلها است .
در مناطقى كه خرما بدست مىآيد ، مانند كرمان ، بلوچستان و خوزستان ، كسانى هستند كه كارشان انجام دادن مراسم ازدواج بين نخلهاى نر و ماده است . اينها از نخل نر بالا ميروند ، پوسته
هامش
( 1 ) - « گش » همان سمسموى سيراف است كه قبلا ذكر آن رفت و « گشان » هم به ضم گ است .
( 2 ) - اين دانهها را در سيراف « تاره » مىگويند كه قبلا ياد شده است .