عمودى در ناحيهء سر و پا مشخص مىشود . بعضى از اين قبرها را سنگچين كردهاند . ابعاد داخلى سردابه 8 / 3 * 4 / 2 متر به عمق 3 / 1 متر است . احتمالا اين سردابه پس از ويرانى مسجد و پيش از آنكه قبرستان قديمى متروك گردد از خاك پر شده است .
بناهائى كه در اين كارگاه يافت شده به دو دوره تعلق دارند .
دورهء اول كه تمام قسمتها وجود داشته است و دورهء دوم كه طى آن تمام اتاقها از نو بنا شده است . محل وضوخانه ضلع غربى حياط را فراگرفته و عبارت است از دو آبانبار سرپوشيده و يك حوض ويژهء وضو ساختن . آبانبارها با مخازن بزرگ به شكل مكعب مستطيل با انتهاى مدور و سقف قوسى كه مختص اين منطقه است ، ساخته شدهاند .
آب آنها از آب باران و برف تأمين ميشده است . در اين كارگاه يك رشته جوى آب كه به منظور جمعآورى آب از سقفها و بدست آوردن هر نوع آب اضافى ايجاد شدهاند يافتيم . سقف آبانبار كوچكتر قسمتى از كف حياط را تشكيل ميداد ولى سقف آبانبار بزرگتر نيممتر بالاتر از كف زمين حياط بود . براى رفتن به داخل آبانبارها از پله استفاده ميكردهاند .
بين دو آبانبار يادشده حوضچهاى بود كه كف آن 2 ر 1 متر پائينتر از سطح حياط بود . در خارج از حياط سه سكوى مكعب مستطيل شكل وجود داشت كه جوى آبى از آبانبار بزرگتر به آنجا كشيده شده بود . ممكن است كه اين سكوها براى شستن نعش و غسل دادن به مردگان پيش از دفن در قبرستان محصور به كار ميرفتهاند .
در ضلع شمالى حياط چند اتاق كوچك قرار داشته است . در دورهء اول پنج اتاق كوچك بوده كه مساحتى برابر با 11 متر طول و 5 متر عرض را فراگرفته بوده است . در دورهء دوم آن اتاقها خراب شده و با نقشه و طرح جديدترى از نو بنا گرديدهاند . بناى جديد فقط دو اتاق بوده كه توسط ديوار شمالى حياط از هم جدا ميشدهاند . اتاق
سيراف ( بندر طاهرى ) ( فارسى ) — صفحة 250
مساهمون: غلامرضا معصومى
ص٢٥٠