شمالى به ابعاد 6 ر 6 * 9 ر 1 متر و اتاق شرقى داراى يك نقشهء لوزى شكل به ابعاد 2 ر 2 * 6 متر بود . در دوران دوم ديوارى در وسط حياط ساخته شده كه اتاق شرقى را از طرف مسجد غيرقابل دسترس ميسازد .
( ش 108 - 109 - 110 - 111 و 112 )
در ميان اشياء يافتشده دو سكه بنام « آبيش بنت سعد » « 1 » وجود دارد كه توسط حكمران آباقاآن ( 82 - 1264 ) ضرب شده است .
تاريخ سكونت كامل در اين منطقه را مىتوانيم به شرح زير خلاصه كنيم :
1 - پيش از قرن 12 ميلادى گورستان وجود داشته است .
2 - مسجد و حياط در اواخر قرن 13 يا چهارده ميلادى ساخته شده و در مقابل آن ، گورستانى نيز ايجاد گرديده است .
3 - ممكن است در همان موقع حياط و ديوار قبرستان هم نوسازى گرديده باشد .
4 - تزئينات مسجد و گچبريهاى آن شايد در قرن 14 ميلادى ( هشتم هجرى ) صورت گرفته است . شرح اين كارگاه از مجلهء
IRAN
شمارهء 8 سال 1970 از مقالهء دكتر ديويد وايت هوس ترجمه شده است .
كارگاه
O
:
اين كارگاه به فاصلهء تقريبا 20 متر در شمال كارگاه
G
قرار گرفته است . بطوريكه اين كارگاه نيز مشرف به درههاى « كنارك » و « شيلاو » مىباشد . در اين كارگاه تقريبا 40 ساختمان يافت شده كه 11 تا از آنها را حفارى كردهاند كه غالبا نقشهء آنها شباهت زيادى به يكديگر دارند . ضمن كاوش در اين بناها به اسكلتهاى زيادى برخورد شده است كه غالبا تعلق به اوائل اسلام دارند .
چون در فصل ششم ( 1973 آخرين فصل حفارى سيراف )
هامش
( 1 ) -Abish - Bint Sad