نداشته و با اندكى انحراف در سمت قبله قبر را كنده است و سازندگان قبور ديگر هم كه بعد از او اقدام به قبركنى كردهاند از اولين قبر تبعيت نموده و به اين سبب همهء قبور با همان انحراف نسبت به قبله كنده شدهاند .
بهترين دليل ما راجع به انحراف قبله و اهميت ندادن آن در دفن مردگان اوائل اسلام دو حفارى در تلباكون و شاهتپه است كه آقايان پرفسور اريخ - اف - اشميدت و آرنه انجام دادهاند و ترجمه خلاصه گفتار و عكس و طرحهاى مربوط به آن دو حفارى اسلامى را عينا در اين كتاب قبلا آوردم . همچنين عكسهائى از حفارى تجارتى كه به وسيلهء دوست و همكار دانشمندم آقاى موسوى انجام شده است . و ايشان اين عكسها را از حفارى خود در رحمتآباد رودبار گيلان تهيه كرده و به اينجانب مرحمت فرمودند كه در صفحات گذشتهء اين كتاب چاپ شد . ( ش 101 و 102 ) همهء طرحها و عكسهاى مربوطه ثابت مىكنند كه جهت قبر و دفن مرده در اوائل اسلام قابل اهميت نبوده بلكه در آن زمان مردگان را به دلخواه خود در جهت ديگرى غير از قبله امروزى دفن مىكردهاند .
گذشته از اختلاف جهت دفن ، درون برخى از قبور مسلمانان اشيائى مانند گوشواره - انگشتر - گردنبند - سكه و غيره ( بنابر عادت نياكان ) همراه مرده گذاشته مىشده است كه آقاى ارنه به آن اشاره كرده و در صفحهء 165 همين كتاب در شرح ترانشه
GI
يادى از اين نوع قبور هم شده است .