در روى مهر شاه سليمان بتاريخ 1078 پس از ذكر « الله ، محمد ، على ، امام حسن ، امام حسين » در وسط « بنده شاه دين سليمان است » و دور آن بيت زير :
گر كند بدرقه لطف تو همراهى ما * چرخ بر دوش كشد غاشيه شاهى ما
حك گرديده است .
تاريخ تاجگذارى شاه سليمان را شاردن روز سهشنبه 20 مارس 1668 ظاهرا به تقويم ژولين ساعت 9 صبح ( تحويل سال نو ) در چهلستون مينويسد .
( ر ك - .
( Chardin ; The Coronation Of Suleiman III , King of persia . London 1686 .
بگفته محمد طاهر نصرآبادى تاريخ جلوس شاه سليمان را محمد مسعود « ولد آقا زمان زركش » در دو بيتى زير چنين سروده است :
شكر خدا كه از كرم مرتضى على * شد كامياب شاه سليمان جم پناه
سال جلوس او طلبيدم ز عقل گفت * شاهنشه زمان و سليمان دين پناه
مصرع آخر به حساب ابجد 1078 ميگردد كه تاريخ صحيح تاجگذارى است اما وحيد اشتباها سليمان را به صورت « سليمن » تصحيح كرده تا 1077 گردد .
( تذكره نصرآبادى كتاب ياد شده . ص 478 ) .
درباره سجاياى اخلاقى شاه سليمان به كتاب « در دربار شاهنشاه ايران » تاليف كمپفر ترجمه جهاندارى - تهران 1350 . مراجعه نمائيد .
ولى از نظر جسمانى فراير مينويسد كه شاه سليمان « قد بلندى دارد و خيلى چاق است بطوريكه وقتى حركت مىكند و يا ميخندد تمام عضلات شانه و پهلوهايش با يكديگر به حركت درميآيند » .
( ص 353
( J . Fryer ; A New Account of East - India and Persia . London 1698
پدر روحانى سانسون بنوبه خود شاه سليمان را چنين توصيف مىكند : « او بلندقد قوى و فعال مىباشد . شاهزادهاى زيبا ولى كمى زنانه براى يك پادشاه با بينى رومى ( راست ) و متناسب با ساير قسمتها با چشمانى بزرگ برنگ آبى و دهانى متوسط و ريشى كه آن را سياه كرده و اطرافش را تراشيده . . . صداى او مردانه و دلپسند . . . » ( ايضا . كتاب ياد شده ) .
شاه سليمان روز پنجشنبه پنجم ماه ذيحجه سنه 1105 ه ( 29 ژوئيه 1694 ميلادى ) در حرم اصفهان وفات يافت و شاه سلطان حسين در 14 ذيحجه 1105 ( اوت 1694 ميلادى ) بجاى پدر بسلطنت برگزيده شد . در نامهاى كه برادر الياس آلبرت مقدس
( Elias of St Albert )