شمارهء 1
پس از فوت شاه عباس ثانى ( ربيع الاول 1077 ه 25 سپتامبر 1666 ) در باغ خسروآباد دامغان پسرش صفى ميرزا تحت نام شاه صفى دوم جانشين وى گرديد .
خاتونآبادى در « وقايع السنين و الاعوام » تاريخ ولادت صفى ميرزا را « ساعت 4 شب پنجشنبه روز پنجم نوروز سال 1054 ه » يادداشت كرده است . ولى باربن
( Barbin )
مىنويسد كه « سليمان بسال 1057 ه زمانيكه پدرش 18 سال داشت از كنيزى چركس بنام
Niqaat Khanum
به دنيا آمد . »
( Barbin ; Le Couronnement de Soleiman III . Paris . 1671 . )
شاردن نيز نام مادر شاه سليمان را
Nekaat Khanum
به معنى
Duchesse legitime
يادداشت نموده و اضافه مىكند كه در زمان حيات چون شاه عباس ثانى آن زن را بسيار دوست داشت با وجوديكه همه زنانش مشروع ( منكوحه ) بودند فقط او را « ناكحه خانم » ميخواندند .
Chardin ; Voyages en Perse et en autres lieux de I , Orient . Ed . Langles . Io vols .
( جلد نهم ص 409 .
Paris 1811
جلسوس شاه صفى دوم را خاتون آبادى ساعت 7 شب روز شنبه 27 ربيع الاول 1077 ه ( 27 سپتامبر 1666 ) نوشته است به مناسبت جلوس شاه صفى حكيم عبد الله وحدت قصيدهاى سروده كه هر مصرع آن به حساب ابجد 1077 ميگردد .
نصرآبادى دو بيت آن را چنين يادداشت كرده است :
مژدهها از گلشن ايمان چو گل سر زد صفى * دم چو صبح از نور راى آن حيدر زد صفى
( 1077 ) ( 1077 )
سنحها گردون ز شادى زد ز مهر و مه بهم * از روال كام تا طبل سكندر زد صفى
( 1077 ) ( 1077 ) ( محمد طاهر نصرآبادى ، تذكره نصرآبادى . تصحيح وحيد دستگردى تهران 1317 ص 478 ) در سكههاى شاه صفى كه در اين زمان به ضرب رسيده ابيات زير منقوش مىباشد .
ز بعد هستى عباس ثانى * صفى زد سكه صاحبقران
يا اينكه :