سير احمد بود در زير گليم * زانكه آن انوار بُد نرم و سليم
پيرو او باش اى دل در مصاف * تا نماند جانت دربند خلاف
تا خرد يا بى و نورانى شوى * ناظر احوال ربانى شوى
تا بدانى شرح شرع احمدى * تا بيابى هم لواى سرمدى
چون شوى در شرع احمد راسترو * جانت هردم بشنود الهام نو
چون شوى خرّم ز الهام جديد * شرح تقوى بايد اينجا اى مريد
تا كه با اهل طريقت خو كنى * بيخ هستيهاى صورت بركنى
چون ز هستى ، پيرو پيران شوى * همره روح القدس تابان شوى
چون شوى همسير نور كردگار * فاش بينى هرچه آيد در كنار
اندرين حالت بجو تنبيه غيب * تا نبينى در دو عالم هيچ عيب
چون شوى عارف ز اسرار غيوب * راه يا بى در صف اهل قلوب
نيز اينجا صادق و محتاج باش * غمزهء محبوب را آماج باش
تا درآيد قدرت حق در دلت * غير حق نبود حريف منزلت
چون بريدى اين منازل با حبيب * كشف ارواحت بود دايم اديب
چه اديب و چه ادب ، چه كشف راز * در سرير بخت محمود و اياز
بعد از آن مفتاح فقر اى بو الوفا * با مطيعان حقيقت كن عطا
تا كه باب فتح و معلومات سرّ * برگشايد بر تو زان احسان بر
رو بخوان گر ماندهاى در چارسو * لن تنالوا البرّ حتى تنفقوا « 1 »
تا بدانى بر چه باشد اى فلان * در ميان عاشقان جانفشان
نام عشق آمد غزلخوان مىشوم * مطربا دف زن كه عريان مىشوم
كه كشيدم باز جام مستزاد * از پياله و ساعد آن كيقباد
هست اين رسم قديم اى سروران * بر در ايوان شاهان جهان
كه چه مولودى شود خوش آشكار * مجلس آرايند بىگرد و غبار
مطرب از شادى قصايد هر زمان * همچو ترجيعات آرد در ميان
هامش
( 1 ) . آيه 91 از سوره آل عمران .