( مقتول 618 ه ) و از مشاهير عرفاى قرن ششم و هفتم كه پيرو مرشد مجد الدّين بغدادى و سعد الدّين حموى و بعضى ديگر از بزرگان صوفيه بوده است . وى را شيخ ولىتراش گفتهاند ، زيرا در مدّت عمر 12 كس را به مريدى قبول كرد و همه از مشايخ و اوليا شدند . ( ف . معين نفحات . . . ) .
( 337 / 11 ) - اين رباعى را كه ندانم از كيست مؤلّف بر صدر آن كلمهء « بيت » نوشته ، ر . ك . حواشى ص 18 .
( 338 / 2 ) - ثمّ رشّ . . . اين عبارت عربى را مؤلف در جواهر الاسرار ص 10 نيز به كار برده است .
( 339 / 8 ) - گرچه سخن . . . ر . ك . مخزن الاسرار چاپ مرحوم پژمان ص 24 .
( 340 / 5 ) - ما تنتج الأيدى . . . گويندهء اين شعر هم شناخته نشد . تصحيح متن قياسى است .
( 340 / 8 ) - چو اين نامهء . . . ر . ك . شاهنامه فردوسى . . . ( با اختلافى در ابيات ) .
( 340 / 16 ) - نيست اقليم . . . ر . ك . خاقانى ص 17 ، غلطها از وى ديوان اصلاح شد .
( 341 / 9 ) - الهى افنيت . . . اين سخن حسين منصور را صاحب مرصاد در ص 337 به طريق زير نقل كرده : « الهى افنيت ناسوتيّتى فى لاهوتيّتك فبحقّ ناسوتيتى على لاهوتيّتك ان ترحم على من سعى فى قتلى . »
( 341 / 13 ) - در خارزار . . . اشعار در آغاز ديوان منسوب به حلّاج آمده . غلطها اصلاح شد .
( 342 / 5 ) - كسى كين خضر . . . ر . ك . ديوان خاقانى ص 209 .
( 343 / 11 ) - و لمّا رأيت . . . ابن دايه كنيت كلاغ است . ر . ك . مهذّب الاسماء و نيز آقاى دكتر زنجانى در جهانگشاى جوينى ص 107 عبارتى يافتند كه همين معنى را تأييد مىكند به سبب رعايت اختصار از نقل آن صرفنظر شد .
( 343 / 19 ) - هماى همّتم . . . از قصيدهء نونيه مؤلّف است . ر . ك . ديوان حلّاج 143 .
( 343 / 22 ) - اللّه يعلم . . . اين بيت تازى در مرصاد ص 547 بىذكر گويندهء آن آمده .
همچنين بيت سطر 14 - غالب عبارات و مضامين آخر كتاب مأخوذ از مرصاد است .
چنان كه خود مؤلّف نيز در صفحهء بعد بدان اشاره كرده .
( 346 / 17 ) - كان كس . . . شعر از نظامى است ر . ك . ص 36 ليلى و مجنون .
( 346 / 21 ) - كلام العشّاق . . . اين عبارت را تا آنجا كه ديدم ، نجم الدّين دايه دو بار به
ينبوع الأسرار في نصايح الأبرار ( فارسى ) — صفحة 415
مساهمون: كمال الدين حسين بن حسن خوارزمي
ص٤١٥