( 106 / 18 ) - نازخندان . . . اشعار از مثنوى است ص 20 و 217 و 169 طبع ميرخانى بيت اوّل ص 17 طبع محمّد رمضانى .
( 107 / 2 ) - چنان كه در حديث است . اصل حديث در كنوز الحقائق ج 2 ص 115 و صحيح مسلم ج 8 ص 68 چنين آمده : قال النّبىّ ( ص ) انّ للّه تبارك و تعالى ملائكه سيّارة فضلا يتبعون مجالس الذّكر . . . « * » تا آخر حديث كه مىفرمايد : ربّ فيهم فلان عبد خطاء انّما مرّ فجلس معهم قال فيقول و له غفرت هم القوم لا يشقى بهم جليسهم ( ر . ك .
كنوز الحقائق و صحيح مسلم ) و شرح احاديث ص 388 و مطلب در شرح تعرّف ج 4 ص 164 نيز نقل شده است .
( 108 / 1 ) - پس غنيمت . . . از مثنوى مولانا ص 408 و 342 .
( 108 / 15 ) - جنيد . . . ابو القاسم جنيد بن محمّد خرّاز زجّاج بغدادى از بزرگان عرفاى اهل طريقت بود و سيّد الطّائفه لقب داشت . اصلش از نهاوند و مولدش در عراق و قبرش در شونيزيّهء بغداد است ( ف . 297 ه ) و اين عبارت كلمات المشايخ . . . الخ از سخنهاى اوست كه در جواهر الاسرار ص 13 نيز نقل شده است . ( قشيريه ، لغ ، تذكره )
( 109 / 4 ) - حق ذات . . . مثنوى مولانا ص 488 .
( 109 / 8 ) - رسول ( ص ) گفت . . . اصل حديث در ترك الاطناب ش 148 چنين است :
المرء على دين خليله و در كشف الخفا 2281 و كنوز الحقائق ج 2 ص 126 : « المرء مع من احبّ » آمده .
( 109 / 15 ) - صحبتنامه ر . ك . حواشى ص 101 و اين حكايت دوستى با خرس نيز در آنجا به نظم آمده . و در انوار سهيلى و دفتر دوم مثنوى نيز منقول است .
( 111 / 1 ) - انّى لآمن من . . . در شرح ميبدى منسوب به حضرت على ( ع ) است و چند بيت ديگر نيز بعد از آن آمده . در نسخه ما مصراع دوم غلط بود كه اصلاح شد .
( 111 / 10 ) - حكيم . . . مراد سنائى است و بيت بعد در ص 455 حديقه آمده .
( 111 / 20 ) - دوست مشمار . . . شعر از گلستان سعدى است ص 85 .
( 111 / 22 ) - حكايت . . . در جوامع الحكايات ص 459 چاپ دكتر بانو كريمى
هامش
* از نقل تمامى حديث صرفنظر شد . ر . ك . به مآخذ ذكر شده .