نيست كه جزا داده ميشوند آنچه بوديد كه ميكرديد ( 7 )
پس كنيد ار توبه و گرديد باز * از اذيت بر نبى « ع » و افشاى راز
يافت گشته است آنچه از وجه طلب * موجب توبه است بر ترك ادب
وانچه گرديده است دلهاى شما * ز امر واجب كاوست حفظ رازها
ور شما هم پشت كرديد اى دو زن * خود بر آزار رسول ممتحن
پس خدا او راست مولا و معين * جبرئيل و صالحى از مؤمنين
بعد حق يعنى كه او را ياور است * جبرئيل و پشت و عونش حيدر است
فرقتينند اندر اين بر يكدلى * كه بود خود صالح المؤمن على « ع »
شايد آن پروردگار اندر سياق * گر زنان را مصطفى گويد طلاق
بدهد او را در عوض خالى ز شر * مر زنانى از شما شايستهتر
مسلمات و مؤمنات و تائبات * عابدات و سائحات و ثيبات
دختران با حجاب شرمناك * همچنين كز معصيت باشند پاك
مؤمنان داريد نفس خود نگاه * و اهل خود را ز آتشى بر دود و آه
مردمان كز تاب آن سوزندهاند * هم حجاره بر وى افروزندهاند
و اندر آن آتش بوند افرشتگان * بس غلاظ و بس شداد اندر عيان
هيچ عصيان ناورند ايشان كجا * ز آنچه فرموده است ايشان را خدا
ميكنند آن را كه مأمور از حقند * در عذاب آنكه بس دور از حقند
اى كسانى كه شما كافر شديد * ناوريد امروز عذر اينسان شديد
غير از اين نبود جزا داده شويد * آنچه را كاندر عمل آوردهايد
[ سوره التحريم ( 66 ) : آيات 8 تا 9 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ يَوْمَ لا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنا أَتْمِمْ لَنا نُورَنا وَ اغْفِرْ لَنا إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 8 ) يا أَيُّهَا النَّبِيُّ جاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنافِقِينَ وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ ( 9 )
اى آنان كه ايمان آوردهايد توبه نمائيد بسوى خدا بازگشتى خالص شايد پروردگار شما درگذرد از شما گناهان شما را و داخل كند شما را بهشتهايى كه ميرود از زير آنها نهرها روزى كه خار نسازد خدا پيغمبر را و آنان كه گرويدند با او نور ايشان ميرود ميانه دستهاى ايشان و بيمينهايشان ميگويند پروردگار ما تمام براى ما نور ما و بيامرز ما را بدرستى كه تو بر هر چيز توانايى ( 8 )
اى پيغمبر جهاد كن با كفار و منافقان و سخت بگير بر ايشان و جايگاهشان دوزخ است و بد بازگشتى است ( 9 )
مؤمنان توبوا الى اللَّه بالوضوح * توبهء خاص اعنى آن توبه نصوح
مر نصوحست از نساحت جامه را * كه بهم دوزند ثوب عامه را
يعنى آن توبه كه از خرق گناه * نصح يابد جامهء تقوى بگاه
شايد ار هم از نصيحت باشد آن * مر بنفس خويش و نفس ديگران
شايد از اين توبه مر پروردگار * از شما پوشد گناهان بيشمار
واندر آرد در بهشت پر نوا * كه بود جارى ز زيرش نهرها
اندر آن روزى كه رسوايى پديد * ناورد حق بر رسولى بىنديد
وانكسان كز اهل ايمان باويند * در اطاعت با خدا محكم پيند
ميشتابد نورشان از پيش رو * هم بدست راست ايشان را نكو
ربنا گويند اتمم نورنا * تا رويم از ره به منزل هر كجا
هم بيامرز از گنه كن پاكمان * چون تويى قادر بهر چيز از نشان
اى پيمبر كن تو با كفار جنگ * با منافق سيرتان هم بيدرنگ
خود درشتى كن بايشان در قتال * دوزخ ايشانراست مأوى بيسؤال
بد بود بر كافران آنجايگاه * بازگشتى ناپسند و نابخواه
[ سوره التحريم ( 66 ) : آيات 10 تا 12 ]
ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما فَلَمْ يُغْنِيا عَنْهُما مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَ قِيلَ ادْخُلا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ ( 10 ) وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً لِلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ إِذْ قالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ وَ نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ وَ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ( 11 ) وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فِيهِ مِنْ رُوحِنا وَ صَدَّقَتْ بِكَلِماتِ رَبِّها وَ كُتُبِهِ وَ كانَتْ مِنَ الْقانِتِينَ ( 12 )
زد خدا مثلى براى آنان كه كافر شدند زن نوح و زن لوط بودند آن دو تا زير دو بنده از بندگان ماهرو و شايسته پس خيانت كردند آن دو را پس كفايت نكرد از آن دو بنده از خدا چيزى را و گفته شد داخل شويد هر دو در آتش با داخلشوندگان ( 10 )
و زد خدا مثل را براى آنان كه گرويدند زن فرعون هنگامى كه گفت پروردگار من بنا كن براى من نزد خود خانه در بهشت و نجات ده مرا از فرعون