پس بچشيد عاقبت كارش را و بود انجام كارش زيان ( 9 )
بس ز اهل قريهها كايشان زدند * باز سر ز امر حق و كافر شدند
هم ز امر آن رسل پس ما حساب * ميكنيم اندر قيامت ز اكتساب
يعنى از ايشان حسابى بس شديد * تا كه از حكم رسل گردن كشيد
هم نمائيم آن جماعت را عذاب * آن عذاب زشت در يوم الحساب
يا كه باشد آن عذاب اندر جهان * خود ز خسف و قتل و غرق و غير آن
پس چشيدند آن و بال امر خود * بود خسران عاقبتشان ز امر بد
[ سوره الطلاق ( 65 ) : آيات 10 تا 12 ]
أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ عَذاباً شَدِيداً فَاتَّقُوا اللَّهَ يا أُولِي الْأَلْبابِ الَّذِينَ آمَنُوا قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ ذِكْراً ( 10 ) رَسُولاً يَتْلُوا عَلَيْكُمْ آياتِ اللَّهِ مُبَيِّناتٍ لِيُخْرِجَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَ يَعْمَلْ صالِحاً يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً قَدْ أَحْسَنَ اللَّهُ لَهُ رِزْقاً ( 11 ) اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْماً ( 12 )
آماده كرد خدا براى ايشان عذابى سخت پس بپرهيزيد از خدا اى صاحبان عقل آنان كه گرويدند بتحقيق كه فرو فرستاد خدا بسوى شما ذكر را ( 10 )
رسولى را كه بخواند بر شما آيات خدا را كه واضح است تا بيرون برد كسانى را كه ايمان آوردند و كردند كار شايسته از تاريكيها بسوى روشنايى و آنكه ايمان آورد به خدا و كرد كار نيكو داخل كند او را در بهشتهايى كه جاريست از زير آنها نهرها جاويدند در آن هميشه بتحقيق كه نيكو كرد خدا براى او روزيش را ( 11 )
خداست آنكه آفريد هفت آسمان را و از زمين مثل آنها فرو ميآرد امر ميان آنها تا بدانيد بدرستى كه خدا بر هر چيز تواناست و بدرستى كه خدا احاطه نمود بهر چيز از جهت علم ( 12 )
كرده حق آماده بهر مشركان * مر عذابى سخت در هر دو جهان
پس بترسيد از عذاب كردگار * اى خداوندان عقل و اعتبار
اى كسان كه اهل ايمانيد و فكر * كرده نازل سويتان حق پند و ذكر
قصد قرآنست يا جبريل از آن * هر دو ذكرند از خدا بر بندگان
هم فرستاد او رسولى جانفزا * كايت اللَّه را بخواند بر شما
آيتى روشنكننده در ظهور * كاورد بيرون ز ظلمت سوى نور
آن كسان كايمان به حق آوردهاند * كارها شايسته و افزون كردهاند
وانكه او آورد ايمان بر خدا * كار نيكو كرد بيشوب و ريا
آرد او را در بهشتى كه روان * جويها باشد ز زيرش جاودان
دائمند از حق در آن خرم بهشت * كرده نيكو رزق هر نيكو سرشت
آن خدايى كافريد او اينچنين * هفت افلاك مطبق بىمعين
همچنين بر مثل آن هفت آسمان * هفت ارض ايجاد فرمود از نشان
بين ارض و آسمان آيد فرود * دمبدم فرمان خلاق ودود
تا بدانيد آنكه حق بر كل شيئى * هست قادر گشت زو هر چيز حى
هم رسيده است از ره دانش تمام * بر هر آن چيزى ز اشياء لا كلام
علم او يعنى محيط است از شهود * بر هر آن چيزى كه داد او را وجود
سورة التّحريم
[ سوره التحريم ( 66 ) : آيات 1 تا 3 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضاتَ أَزْواجِكَ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 1 ) قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمانِكُمْ وَ اللَّهُ مَوْلاكُمْ وَ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ ( 2 ) وَ إِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلى بَعْضِ أَزْواجِهِ حَدِيثاً فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ وَ أَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُ وَ أَعْرَضَ عَنْ بَعْضٍ فَلَمَّا نَبَّأَها بِهِ قالَتْ مَنْ أَنْبَأَكَ هذا قالَ نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ ( 3 )
بنام خداى بخشاينده مهربان