بدرستيكه گناهكاران كه كافرانند هميشه در عذاب دوزخ باشند آن عذاب از ايشان تخفيف نكنند و سبك نگردانند ؛ ايشان در آن عذاب از خلاص و نجات نوميد باشند و از رحمت خداى مأيوس
[ وَ ما ظَلَمْناهُمْ ]
و ما به اين عذاب بر ايشان ستم نكرديم و ليكن ايشان بر نفس خود ستمكار بودند كه ارتكاب معاصى و قبايح كردند
[ وَ نادَوْا يا مالِكُ ]
اهل دوزخ چون كار بر ايشان سخت گردد گويند : اى مالك و اى خازن دوزخ با خداى خود بگو تا بر ما حكم كند به مردن و جان ما بردارد و عمر ما بسر آرد تا از اين عذاب برهيم ، مالك جواب دهد و گويد : شما هميشه اينجا خواهيد بودن . عبد اللّه عبّاس گفت : ايشان هزار سال در دوزخ اين ندا كنند جواب نيايد پس از هزار سال جواب اين باشد كه : إنّكم ماكثون .
[ لَقَدْ جِئْناكُمْ بِالْحَقِّ ]
ما حقّ آورديم بشما و آنچه حق بود بر شما ظاهر كرديم و ليكن بيشترين از شما كاره حق بودند و كراهت حق دليل كفر صاحبش باشد
[ أَمْ أَبْرَمُوا ]
يا اين جماعت كه كفّار قريشاند كيد خود را مبرم و محكم گردانيدهاند كه ما نيز جزاى كيد ايشان بنهادهايم و آن را محكم گردانيده چون ايشان مبالغت كنند در معصيت ما نيز مبالغت كنيم در عذاب ايشان
[ أَمْ يَحْسَبُونَ ]
يا خود مىپندارند كه ما راز و نهان ايشان نمىدانيم و نمىشنويم آرى مىشنويم و ميدانيم و رسولان ما كه فرشتگانند نزديك ايشاناند ؛ آنچه ايشان با يكديگر مىگويند و آنچه در دل خود دارند آن را مىنويسند .
اين آيت در سياقت دليل مىكند بر آنكه اين مجرمان كافراناند و چون چنان بود اهل و عيد را درو تمسّكى نباشد .
[ سوره الزخرف ( 43 ) : آيات 81 تا 86 ]
قُلْ إِنْ كانَ لِلرَّحْمنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعابِدِينَ ( 81 ) سُبْحانَ رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ ( 82 ) فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَ يَلْعَبُوا حَتَّى يُلاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ ( 83 ) وَ هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ ( 84 ) وَ تَبارَكَ الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما وَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 85 )
وَ لا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفاعَةَ إِلاَّ مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ ( 86 )
بگو اى محمّد بر آنان كه خدايرا فرزند گفتند كه : اگر خدايرا فرزندى بودى