گفت :
« وَ احْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ ما أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ فَإِنْ تَوَلَّوْا »
يعنى فإن أبوا أن يرضوا بحكمك .
و وجه سيم تولّى بمعنى روى بگردانيدن بود
چنان كه در سورة النّسا ( 80 ) گفت :
« مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ وَ مَنْ تَوَلَّى فَما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً »
يعنى و من أعرض عن طاعتها . و در سورة يونس ( 72 ) گفت :
« فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ »
يعنى فإن أعرضتم . و ازين معنى در قرآن بسيارست .
و وجه چهارم تولّى بمعنى هزيمت شدن بود از صف كافر
چنان كه در سورة الأنفال ( 15 ) گفت :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفاً فَلا تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبارَ »
يعنى فلا تنهزموا . و در سورة الأحزاب ( 15 ) گفت :
« وَ لَقَدْ كانُوا عاهَدُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ لا يُوَلُّونَ الْأَدْبارَ »
يعنى لا ينهزمون عن صفّ الكفّار .
و وجه پنجم تولّى بمعنى به كار كسى برخاستن بود
چنان كه در سورة النّور ( 11 ) گفت :
وَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذابٌ عَظِيمٌ
أى تولّى معظمه . يعنى عبد اللّه بن سلول لعنه اللّه و أخزاه .