حرف الف از كتاب وجوه قرآن
آخرة - بدان كه آخرت در قرآن بر شش وجه باشد :
وجه نخستين آخرت بمعنى رستخيز بود
چنان كه خداى در سورة المؤمنون ( 74 ) گفت :
« وَ إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ عَنِ الصِّراطِ لَناكِبُونَ » .
يعنى لا يؤمنون بيوم القيامة . و در سورة سبا ( 8 ) گفت :
« بَلِ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ فِي الْعَذابِ وَ الضَّلالِ الْبَعِيدِ »
يعنى بيوم القيامة . و ازين معنى در قرآن بسيارست .
و وجه دوم آخرت بمعنى بهشت بود
چنان كه در سورة البقره ( 102 ) گفت :
« وَ لَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَراهُ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ » .
يعنى ماله فى الجنّة من نصيب . و در سورة القصص ( 83 ) گفت :
« تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً »
يعنى الجنة . و در سورة حم عسق ( 20 ) گفت :
« وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ » .
يعنى فى الجنّة من نصيب . و در سورة الزخرف ( 35 ) گفت :
« وَ الْآخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ »
يعنى الجنّة .
و وجه سيم آخرت بمعنى دوزخ بود خاص
چنان كه در سورة الزّمر ( 9 ) گفت :
« أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ »
يعنى يحذر عذاب جهنّم .
و وجه چهارم آخرت بمعنى گور بود
چنان كه در سورة ابراهيم ( 27 ) گفت :
« يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ »