( 2279 ) 334 / 2 « جابر روايت كنذ از . . . » .
نگر : تفسير شيخ ابو الفتوح - طاب ثراه - ، چ شعرانى ، ج 6 ، ص 489 .
( 2280 ) 334 / 3 و 16 « حسن » ( هر دو مورد ) .
در دستنوشت : « حسن » .
( 2281 ) 337 / 9 « يثبت » .
در دستنوشت حرف آخر هم سكون دارد .
( 2282 ) 337 / 12 « محو ، » .
در دستنوشت : « محو » .
( 2283 ) 337 / 15 « امير المؤمنين گويذ - عليه السّلم - : . . . » .
سنج : مجمع البيان ، ج 6 ، ص 458 .
( 2284 ) 337 / 15 « كم . . . » .
السّجدة / 26 .
( 2285 ) 337 / 16 « قوله » .
چنين است در دستنوشت - به پيش واپسين حرف .
( 2286 ) 337 / 16 « ثمّ . . . » .
المؤمنون / 31 .
( 2287 ) 337 / 19 « فمحونا . . . » .
الإسراء / 12 .
( 2288 ) 337 / 25 « . . . » .
كلمه در گوشهء عكس دستنوشت جاى گرفته است و متأسّفانه نمىتوانش خواند .
( 2289 ) 338 / 15 « فاعل » .
در دستنوشت : « فاقل » .
( 2290 ) 338 / 22 « آرى ! آفتاب از آن روشنتر است . . . » .
اينكه « خورشيد به گل نشايد اندود » نزد پيشينگان مثل بوده است .
( 2291 ) 338 / 25 « عبد اللّه بن سلام » .
در دستنوشت : « عبد اللّه بن سلام است » ( ! ) .
( 2292 ) 339 / 10 « و كلّ شيء » .
يس / 12 .
( 2293 ) 342 / 5 « أطوع » .
در دستنوشت : « أطوع » .
( 2294 ) 342 / 12 « طيّبه جميع » .
در دستنوشت : « طيّبهء جميع » .
( 2295 ) 342 / 21 « اين آيت بر خواند » .
نگر : تفسير شيخ ابو الفتوح رازى - عليه الرّحمة - ، چ شعرانى ، ج 7 ، ص 21 .
دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى ) — صفحة 659
مساهمون: جويا جهانبخش
ص٦٥٩