( 2310 ) 347 / 5 « و ما كان . . . » .
الأنفال / 33 .
( 2311 ) 347 / 8 « و مكروا . . . » .
نوح / 22 .
( 2312 ) 347 / 10 « . . . كى مراد از مكر درين موضع قصّهء نمروذ است » .
نگر : تفسير شيخ ابو الفتوح - قدّس سرّه - ، چ شعرانى ، ج 7 ، ص 39 .
( 2313 ) 347 / 21 « بگشا » .
چنين است - به كسر آخر - در دستنوشت .
( 2314 ) 347 / 22 « سياهى » .
در دستنوشت ، بالاى « سياهى » ، نوشته شده : « سياه » .
( 2315 ) 348 / 8 « رسله » .
در دستنوشت - بنادرست - به زبر يكم نوشته شده بود ؛ از روى مصحف پاك درست گردانيديم .
( 2316 ) 348 / 12 « فرا » .
در دستنوشت : « قرا » .
( 2317 ) 348 / 19 « احشروا . . . » .
الصافّات / 22 .
( 2318 ) 348 / 22 « بقيدها و غلها » .
در دستنوشت : « بقيدها و غلها » .
( 2319 ) 349 / 3 « آن چيزى است » .
در دستنوشت : « انجيرى است » .
( 2320 ) 349 / 6 « يطوفون . . . » .
الرّحمن / 44 .
( 2321 ) 349 / 9 « ما كسبت » .
در دستنوشت : « بما كسبت » ؛ از روى مصحف پاك درست گردانيديم .
( 2322 ) 349 / 14 و 15
« إِنَّ فِي هذا لَبَلاغاً »
.
الأنبياء / 106 .
( 2323 ) 351 / 15 « [ كى ] » .
به سنجش و گمان - به ويژه با نگرش به موارد همانند ، در همين متن - برافزوده شد .
( 2324 ) 353 / 19 « و عليم » .
جايگاه واو ، در عكس ما از دستنوشت پوشيده است ؛ و از بود يا نبودش آگاهى نداريم ؛ به سنجش و گمان چنين ضبط كرديم .
( 2325 ) 353 / 21 « عليه السّلم - : و لقد . . . » .
جايگاه واو در اينجا هم چونان مورد يادداشت پيشين است ؛ جز اين كه گوشهاى سياه پيداست كه