( 2296 ) 343 / 10 « فضلة » .
در دستنوشت طوري نوشته شده كه « فضالة » هم مىتوان خواند ، لكن سكون روى ضاد ، ما را به بسندهگرى به قرائت « فضلة » رهنمون شد .
( 2297 ) 343 / 10 « النّخلة » .
در دستنوشت ، واپسين حرف ، مضموم كتابت گرديده است .
( 2298 ) 343 / 17 « الايمان معرفة . . . » .
نگر : تفسير شيخ ابو الفتوح - طاب ثراه - ، چ شعرانى ، ج 7 ، ص 23 .
( 2299 ) 343 / 7 « اليه يصعد . . . » .
فاطر / 10 .
( 2300 ) 343 / 8 « كلمهء شهادة چون از مؤمن صادر شود » .
در دستنوشت ، بجاى « مؤمن » ، « مومومن » كتابت شده است .
( 2301 ) 344 / 24 « سلام خثعم گويذ : . . . » .
سنج : مجمع البيان ، ج 6 ، ص 480 ؛ و : تفسير الصّافى ، ج 3 ، ص 185 .
( 2302 ) 344 / 25 « فاطمهء . . . » .
چنين است در دستنوشت .
( 2303 ) 345 / 2 « بزايد » .
يعنى زاده شود ؛ « زادن » در اينجا در معناى لازم ( و نه متعدّى ) به كار رفته است .
فردوسى مىگويد :
برين زادم و هم برين بگذرم * چنان دان كه خاك پى حيدرم ( شاهنامه ) ( 2304 ) 345 / 20 تا 23 « امير المؤمنين گويذ - عليه السّلم - : اين آيت . . . » ؛ « روايتى ديگر كردهاند از . . . » ؛ « و از عمر خطاب . . . » .
نگر : تفسير شيخ ابو الفتوح - قدّس سرّه - ، چ شعرانى ، ج 7 ، ص 27 ؛ و : مجمع البيان ، ج 6 ، ص 483 .
( 2305 ) 346 / 8 « ظلموا » .
در دستنوشت : « كفروا » ؛ از روى مصحف پاك درست گردانيديم .
( 2306 ) 346 / 14 « و اقسموا . . . » .
النّحل / 38 .
( 2307 ) 347 / 3 « و معنى « و ان كان » اين چنين . . . » .
سومين حرف « كان » در عكس ما پيدا نيست ؛ به سنجش و گمان ، چنين ضبط كرديم .
( 2308 ) 347 / 4
« وَ إِنْ أَدْرِي أَ قَرِيبٌ »
.
الأنبياء / 109 .
( 2309 ) 347 / 4
« إِنْ أَدْرِي لَعَلَّهُ »
.
الأنبياء / 111 .