( 2237 ) 315 / 7 « بن » .
« بن - بفتح با و سكون نون - به فارسى حبة الخضراء را گويند » . ( مخزن الأدوية ، ص 915 ) .
( 2238 ) 316 / 9 « جوان بوذى » .
يعنى جوان بوديد .
( 2239 ) 316 / 9 « جوانى » .
چنين است در دستنوشت ؛ ويژگى گويشى كهن است ؛ در قابوس نامه هم هست . ( نگر : قابوس نامه ، تصحيح دكتر يوسفي ) .
( 2240 ) 316 / 16 « انّك » .
از جايگاههاى اختلاف قرائت است ؛ نگر : مجمع البيان ، ج 5 ، ص 396 .
( 2241 ) 316 / 23 « يوسفم » .
چنين است در دستنوشت : « يوسفم » ( به فمّ فاء ) .
( 2242 ) 317 / 10 « موهمين » .
در دستنوشت : « موهين » .
( 2243 ) 318 / 5 « الراحمينى » .
در دستنوشت : « الراحمنى » .
( 2244 ) 319 / 1 « و أتونى » .
در دستنوشت : « و أتوني » .
( 2245 ) 319 / 15 « بطريق » .
در دستنوشت : « بايطريق » .
( 2246 ) 319 / 23 « فرزندزاذگان » .
در دستنوشت : « فرزندزاذگان » .
مىگويم : اين ريخت شگفت ، « فررزند » بجاى « فرزند » ، در متن ما باز هم ديده مىشود . آيا ويژگى گويشى است ؟ ( 2247 ) 320 / 12 « حتّى عاد . . . » .
يس / 39 .
( 2248 ) 320 / 21 « يابذ » .
در دستنوشت به گونهاى كتابت شده كه « بايذ » هم مىتوان خواند .
( 2249 ) 320 / 23 و 24 « چشم او بخبر . . . » .
چنين است در دستنوشت .
( 2250 ) 321 / 25 « آن راجع است » .
سركش الف افزودهء ماست و طبعا « ان » ( از « ان شاء اللّه » ) نيز توان خواند .
( 2251 ) 322 / 1 و 2 « لتدخلنّ . . . » .
الفتح / 27 .
دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى ) — صفحة 656
مساهمون: جويا جهانبخش
ص٦٥٦