مىشود ، ولى مع الأسف حاشية خوانا و روشن نيست .
( 1303 ) 92 / 2 « كرذنانى » .
يك ريخت صرفى كهن است .
( 1304 ) 92 / 4 « الّا قليل » .
( ظ . ) عبارت فارسى مصنّف - رضوان اللّه عليه - است در اشارت به « الّا قليلا » قرآنى ؛ و گر نه بايد سهو قلم بشمار آيد .
( 1305 ) 92 / 4 « يعنى : ( 183 ) » .
در همين رويهء ، پس از « يعنى » در دستنوشت ، نوشته شده : « الّا اندكى » ؛ روى « اندكى » خط ( ظ : إبطال ) كشيدهاند و به نظر رسيد كه منظور قلم گرفتن « الّا » هم بوده - به سنجش عبارت .
( 1306 ) 92 / 6 « ورقة بن » .
در دستنوشت : « ورقة بن » .
( 1307 ) 92 / 7 « سيؤم » .
چنين است در دستنوشت . ( درين متن به ريخت « سيؤم » هم باز خوردهايم . ) .
( 1308 ) 92 / 9 « لا تكلّف » .
در مصحف متداول : « لا تكلّف » . اينجا جايگاه اختلاف قرائت است . از ضبط دستنوشت پيروى كرديم ؛ نگر : معجم قراءات قرآنيّة ، ج 2 ، ص 149 .
( 1309 ) 92 / 10 « ابو سفين حرب » .
نام اين ملعون به ريخت اضافهء بنوّت ذكر شده ، و حرب بن امية پدرش است .
در بارهء ابو سفيان - لعنة اللّه عليه - بنگريد به : دائرة المعارف بزرگ إسلامي ، ج 5 ، صص 556 - 558 .
( 1310 ) 92 / 11 « صغرى » .
كسرهء راء ، بوضوح در دستنوشت ديده مىشود .
« صغرى » ( بر وزن قمرى ) ممال « صغرى » است . ابو الفرج رونى گفته است :
به تير ماه بهارى شكفت حضرت را * گشاده چهرهتر از كارنامهء مانى بزرگوارا شهرا كه شهر غزنين است * چه شهر عالم كبرى بعالم صغرى ( با بهره جويى از : لغتنامهء دهخدا ) .
( 1311 ) 92 / 16 و 17 « لا تلزم فعل . . . الامر » .
چنين است در دستنوشت . سنج با ترجمهء مصنّف - قدّس سرّه .
( 1312 ) 92 / 21 و 22 « نماء » ؛ « فرماى » ؛ « برگشاى » .
چنين است در اصل . آيا كسرهها نمودار مختصّهء آوايى ويژهاى هستند ؟
امروزه برخى « ء » را - به سبب كم دقّتى يا كم دانشى - همه جا به ريخت « ء » مىنويسند و اين خود جزء عادات كتابتى گرديده . آيا مورد متن ما نيز ، نظير اين است ؟ ( 1313 ) 93 / 10 « هو الّذى . . . عنكم » .
الفتح / 24 .
دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى ) — صفحة 560
مساهمون: جويا جهانبخش
ص٥٦٠