بنا بر سياق عبارت متن ما ، ظاهرا بايد « ابتغاء » را - در اينجا - « مطلوب ، خواسته ، مراد » معنا كرد - و اللّه العالم .
( 678 ) 29 / 25 « قوله . . . » .
از اصل عبارات قرآنى اين بخش در دستنوشت ما تقريبا هيچ پيدا نيست . از روى قرآن كريم استنساخ كرديم .
( 679 ) 30 / 4 و 5 « بنى المغيره » .
حركتها از دستنوشتست - چنان كه در بسيارى موارد ديگر هم .
شايد حركتها - همه يا بعضا - به قلمى جز قلم متن باشد .
( 680 ) 30 / 6 « طلب » .
در عكس دستنوشت ، كاملا روشن نيست . گمان مىكنم درست خوانده باشم .
( 681 ) 30 / 7 « متوجّه داشتند » .
حركات شايد به قلمى جز قلم متن باشد - و اللّه العالم .
« متوجّه داشتن » : مقرّر كردن ؛ « متوجّه داشتن چيزى بر كسى » را بايد « چيزى بر عهدهء كسى قرار دادن » معنا كرد .
( 682 ) 30 / 7
« سَمِعْنا وَ أَطَعْنا »
.
« سَمِعْنا وَ أَطَعْنا »
: جملهاى است به معناى « شنيديم و اطاعت كرديم » - و چنان كه پيداست افادهء فرمانبردارى مىكند . در مثنوى آمده است :
« پس بگفتندش كه خدمتها كنيم * بر
« سَمِعْنا وَ أَطَعْنا »
ها تنيم » .
( با بهر جويى از : فرهنگ فارسى ، دكتر معين ) .
( 683 ) 30 / 7 و 8 « سمعنا و اطعنا . . . نستدند » .
در دستنوشت بكمال روشن نيست ، ولى اميدوارم درست خوانده باشم .
نيز : سنج : تفسير شيخ ابو الفتوح رازى - على اللّه تعالى مقامه - ( چ شعرانى ) ، ج 2 ، ص 401 .
( 684 ) 30 / 8 « وليد » .
در دستنوشت كاملا روشن نيست ، ولى در سنجش با مجمع البيان ( ج 2 ، ص 673 ) قرائت ما درست مىنمايد .
( 685 ) 30 / 10 و 11 « الا . . . العباس » .
واحدى در أسباب النزول ( ص 59 ) منقولى را كه در متن ما به نقل از سدّى آمده ، آورده ؛ در همانجا مىخوانيم :
« فقال النّبيّ - صلّى اللّه عليه [ و آله ] و سلّم - : ألا إن كل ربا من ربا الجاهلية موضوع و أول ربا أضعه ربا العباس بن عبد المطلب » .
ضمنا سنج : المعجم المفهرس لألفاظ الحديث النّبوىّ [ صلّى اللّه عليه و آله ] ، ج 2 ، ص 217 .
همچنين : مجمع البيان ، ج 2 ، ص 614 .
( 686 ) 30 / 11 و 13 « العباس » ، « عباس » .
در دستنوشت ، در هر دو مورد ، زير باء ، بجاى يك نقطة ، دو نقطة نهاده شده است !