« إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ »
به تو وحى فرستاذيم - ما كى خداونديم -
« كَما أَوْحَيْنا إِلى نُوحٍ وَ النَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ »
چنانك وحى فرستاذيم بنوح و أنبياء پس از وى .
اين آيت در شأن جهوذان منزل شذ و اين وقتى بوذ ( 221 ) كى خذاى - تعالى - آيت فرستاذه بوذ :
« يَسْئَلُكَ أَهْلُ الْكِتابِ »
الى قوله :
« وَ كانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً »
1425 . ايشانرا درين آيت فضيحت كرد 1426 و عيوب ايشان ذكر فرموذ . جهوذان خشم گرفتند و گفتند :
« ما أَنْزَلَ اللَّهُ عَلى بَشَرٍ مِنْ شَيْءٍ »
1427 و بهرچ خذاى - تعالى - منزل فرموذه بوذ انكار كردند . خذاى - تعالى - آيت فرستاذ :
« وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قالُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ عَلى بَشَرٍ مِنْ شَيْءٍ قُلْ مَنْ أَنْزَلَ الْكِتابَ الَّذِي جاءَ بِهِ مُوسى »
1428 ، و همچنين آيت فرستاذ :
« إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ كَما أَوْحَيْنا إِلى نُوحٍ وَ النَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ »
1429 .
سؤال : در تقديم نوح بر انبيا چه حكمت است 1430 - و درين أنبياء مذكور ازو بهتر هست - ؟
جواب : او را مقدّم از آن جهت داشت كى پذر بشر است چنانك خذاى - تعالى - فرموذ :
« وَ جَعَلْنا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْباقِينَ »
؛ 1431 و گفتهاند : زيرا كى اوّل أنبياء صاحب شريعت او بوذ و اوّل داعى خلق به خدا و نذير ايشان از شرك او بوذ ( 222 ) ؛ و گفتهاند : از آن جهت او را مقدّم داشت كى عمر وى از همه پيغمبران درازتر بوذ و خذاى - تعالى - معجز او در نفس او نهاذ ، زيرا كى هزار سال زندگانى يافت كى قوّة او نقصان 1432 نشذ و موى وى سپيذ نگشت و دندان او نيفتاذ ؛ و گفتهاند : از آن جهت كى هيچكس از انبيا در دعوة آن مبالغت نكرد كى