دين دارند ، چنانك من بتنزيل 801 قرآن خلق را مىكشم ؛ چنانك در عهد او واقع شذ از قتل ناكثين و مارقين و قاسطين 802 .
از ابو جعفر - عليه السّلم - سؤال كردند كى راسخان علم كيستند ؟ 803 گفت : امير المؤمنين است و يازده فرزند او - عليهم السّلم . ( 72 )
« يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ »
يعنى راسخان گويند : ما ايمان آوردهايم 804 به آن ، يعنى : به قرآن ، از محكم 805 و متشابه .
« كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا »
كى محكم و متشابه از نزد پروردگار ماست و وحى و تنزيل اوست بر محمّد - صلّى اللّه عليه و آله .
و لفظ « كلّ » معرفه است از جهت آنك دلالت مىكنذ بر اضافت ، و آن نه مبنى است چون « فوق » و « قبل » و « بعد » ، زيرا كى در حالت انفراد تعريف را بوذ و تنكير را 806 ، و در حالت تعريف مبنى كنند و در حالت تنكير آن را اعراب دهند تا فرق بوذ ميان تعريف و تنكير ، و « كلّ » در همه حال معرفه بوذ .
« وَ الرَّاسِخُونَ »
بعضى مفسران برآنند كى كلامى مستأنف 807 است ، و بعضى برآنند كى عطف است بر
« إِلَّا اللَّهُ »
و اين اصحّ است .
قوله :
« وَ ما يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُوا الْأَلْبابِ »
گفتهاند : و ما يتّعظ ، و أصله يتذكّر ، يعنى : پند نگيرذ به آن الّا خذاوندان خرذ .
مصنّف كتاب گويذ :
« وَ ما يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُوا الْأَلْبابِ »
عطف است بر
« وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ »
يعنى : ذكر تأويل متشابه قرآن راسخان علم كنند كى ايشان خذاوندان خرذاند ، و ايشان امير المؤمنين و يازده فرزند اواند - عليهم السّلم - كى در مدينهء علم نبوّت ايشاناند .
« رَبَّنا ( 73 ) لا تُزِغْ قُلُوبَنا »
اى پروردگار ما ! دل ما را از حق برمگردان ؛ من قوله :
« أَزاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ »
808 . زجّاج گويذ : دور مگردان 809 ما را به چيزى كى سبب گرديذن دل ما باشذ .
« بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا »
بعد از آنك ما را هدايت فرموذه باشى ؛ و « إذ » واقع است در موقع « ان » ، و روا بوذ كى « بعد » زيادة باشذ ، و روا بوذ كى « بعد » مضاف بوذ ب « إذ » ، اى : بعد وقت الهداية .
« وَ هَبْ لَنا »
و بده 810 ما را ؛ و الهديّة العطيّة المتبوع بها .
« مِنْ لَدُنْكَ »
از نزد تو
« رَحْمَةً »
خيرى و نعمتي
« إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ »
كى تويى 811 كه بخشندهء مر بندگانرا در دنيا و آخرت .
« رَبَّنا إِنَّكَ جامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فِيهِ »
تو جمع كنندهء بندگانى ، يعنى : حاشر و باعث ايشانى « ليوم » لأجل ، « يوم » يعنى : روز قيامت . ابن عيسى 812 گويذ : لجزاء يوم ، يعنى : تا جزا