خود روزى داد ! و براى نشان دادن جبروت او را ميرانيد ! و براى دادن ثواب و عقاب او را زنده گردانيد ،
فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ
با بركت است خداى بهترين آفريننده
سورهء - 87 - الاعلى - 19 - آيه - مكى - جزو 30
تفسير لفظى [ آيات 1 الى آخر ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند بخشندهء مهربان .
1 -
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى .
نام خداى برتر و بالاتر خود را به پاكى و بىعيبى بستاى .
- * -
2 -
الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى .
آن خدائى كه آفريد و همه را درخور و هموار آفريد - * -
3 -
وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى
و خدائى كه براى آفريده خود در آفرينش اندازه قرار داد و آن راه كه خواست بر او آراست - * -
4 -
وَ الَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعى .
و خدائى كه از زمين چراگاه پرگياه بيرون آورد - * -
5 -
فَجَعَلَهُ غُثاءً أَحْوى .
آخر آن گياهها را كاه سياه كرد - * -
6 -
سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى .
آرى ، ( اى محمد ) ما قرآن را بر دل تو مىخوانيم پس تو فراموش مكن - * -
7 -
إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَ ما يَخْفى .
مگر آنچه خدا خواهد ( آسان دادن و سبك بار كردن تو را ) كه او مىداند آنچه آشكار و آنچه پنهان است - * -
8 -
وَ نُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرى .
و بر تو راه راستى و رستگى آسان مىكنيم - * -
9 -
فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرى .
پس پند ده و ياد ده كه پند دادن و ياد دادن سود دارد - * -
10 -
سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشى .
كسى پند گيرد و يادگار پذيرد كه از خدا ترسد - * -
11 -
وَ يَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى .
از پذيرفتن پند بدبختترين كس دورى مىكند - ! - * -
12 -
الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرى .
آن بدبختى كه به آتش بزرگ مىسوزد - * -
13 -
ثُمَّ لا يَمُوتُ فِيها وَ لا يَحْيى .
پس آنگاه نمىميرد كه رهد و نه چنان زيد كه خواهد ! - * -
14 -
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى .
پاك و رستگار شد آنكه از مال خود چيزى به بىنوائى داد - * -
15 -
وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى .
و نام خداى خويش را به پاكى برد ، پس به آن نام نماز گزارد - * -
16 -
بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا .
نه چنين مكنيد ( اى مردم ) كه زندگى دنيا را بر زندگى آن جهان برمىگزينيد ! - * -
17 -
وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ وَ أَبْقى .
درحالىكه جهان ديگر بهتر است و باقىتر ! - * -
18 -
إِنَّ هذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولى .
اين سخنان و اين پيغام در كتابهاى پيش است - * -
19 -
صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى .
يعنى در صحيفههاى ابراهيم و موسى « 1 » .
تفسير ادبى و عرفانى
سوره 87 آيه 0
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ .
بنام او كه در ازل پيش از وجود كائنات ، خود او بود ، تنهاى بىقلّت ، داناى بىعلّت ، تواناى بىحيلت ، باقى به بقاء خويش ، متعالى به صفات خويش ، متكبّر به كبريائى خويش ، قدّوس به صمديّت خويش ، موجود به ذات احدى ، موصوف به صفات سرمدى ؛ پاك از عيب ، دور از وهم ، بيرون از قياس ، يگانه و يكتا در نام و نشان ، آفريدگار جهان و جهانيان ؛ خلق را بيافريد چنان كه خود خواست تا هستى وى را بدانند و خداوندى وى بشناسند و از صنع او بر كمال قدرت او دليل گيرند .
هامش
( 1 ) - پيغمبر در پاسخ ابا ذر كه از شمار صحيفهها پرسيد ؟ فرمود : خداوند ده صحيفه به آدم و 50 صحيفه به شيث و 30 صحيفه به ادريس و ده صحيفه به ابراهيم داد ! پس از آن زبور و تورات و انجيل و قرآن فرستاد .