تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى ) — صفحة 592

مساهمون:

ص٥٩٢
چه داورى كرد ؟ حكم بقا ، يا قضاى فنا ؟ تقدير طاعت ، يا تقدير معصيت ؟ تقدير سعادت ، يا تقدير شقاوت فرموده است ؟ اى جوان‌مرد ، بنگر ، بنده مؤمن را با اين دو حال جاى ايمنى نيست ! غافل بودن و فارغ نشستن روا نيست ، بايد خود را از نفس خود آزاد كند ، و از دنيا بهره‌اى براى عقبى ستاند ، و از روز فراغ ، روز شغل را نصيب گيرد و در جوانى پيرى را منتظر باشد ! و در زندگى مرگ را برگ كند ، كه پس از مرگ جاى آشتى نيست ! به آن خداى كه وحدانيّت صفت او است كه پس از دنيا سرائى نيست كه آنجا مقام كنند جز بهشت برين كه نعمت اسلام در آنجا بر مردم تمام كنند ! و يا دوزخ كه عذاب كفر را در آنجا برقرار و راحت و لذّت بر او حرام كنند !

سورهء - 82 - انفطار - 19 - آيه - مكى - جزو 30

تفسير لفظى [ آيات 1 الى آخر ]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان . 1 -
إِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ .
آنگاه كه آسمان بشكافد و پاره شود - * - 2 -
وَ إِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ
آنگاه كه ستارگان فروريزند - * - 3 -
وَ إِذَا الْبِحارُ فُجِّرَتْ .
آنگاه كه درياها درهم گشايند - * - 4 -
وَ إِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ .
آنگاه كه گورها باز شوند و مردگان را بيرون ريزند - * - 5 -
عَلِمَتْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ وَ أَخَّرَتْ
هركسى داند آنچه پيش فرستاده يا پيش باز از نهاد گذاشته ! - * - 6 -
يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ .
اى آدمى ، چه چيز تو را به خداوند قرآن كريم نيكوكار و نوازش‌كننده فريفته كرده ؟ - * - 7 -
الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ .
خدائى كه تو را آفريد و تو را راست و هموار كرد ، پس اندام تو را درخور يكدگر آفريد - * - 8 -
فِي أَيِّ صُورَةٍ ما شاءَ رَكَّبَكَ .
به هر صورت كه خود خواست آفريد و تو را بر هم ساخت - * - 9 -
كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ .
نه چنين است ، آگاه باشيد ، اين شمائيد كه بروز رستاخيز و روز پاداش و شمار كافر مىشويد و دروغ زن مىگيريد ! - * - 10 -
وَ إِنَّ عَلَيْكُمْ لَحافِظِينَ .
همانا بر شما نگاهبانند ( گوشوانانند ) - * - 11 -
كِراماً كاتِبِينَ .
آزادگان پاك كه دبير و نويسنده‌اند - * - 12 -
يَعْلَمُونَ ما تَفْعَلُونَ
مىدانند هرچه شما مىكنيد - * - 13 -
إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ .
نيكان فردا در ناز و نعمتند - * - 14 -
وَ إِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ .
و بدان فردا در دوزخند - * - 15 -
يَصْلَوْنَها يَوْمَ الدِّينِ .
به آتش رسند و آن را در روز جزا برافروزند - * - 16 -
وَ ما هُمْ عَنْها بِغائِبِينَ .
و آنان هرگز از آتش دور و ناديده نيستند - * - 17 -
وَ ما أَدْراكَ ما يَوْمُ الدِّينِ .
چه چيز تو را دانا كرد كه روز شمار چيست ؟ - * - 18 -
ثُمَّ ما أَدْراكَ ما يَوْمُ الدِّينِ .
( تأكيد است ) - * - 19 -
يَوْمَ لا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئاً وَ الْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ .
روزى كه به دست هيچ‌كس چيزى نيست و نتواند و به كار نيايد ، كار آن روز همه با خدا است .

تفسير ادبى و عرفانى

سوره 82 آيه 0

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ .
نام خداوند كريم مهربان ، لطيف و نوازندهء بندگان ، يگانه و يكتا در نام و نشان ، دارندهء جهان ، نعمت‌بخش آفريدگان ، دل‌گشاى دوستان ، به بنده‌نوازى معروف ، به مهربانى موصوف ، به فضل خود باز آمده به وفاى اميدواران ، به لطف خود پذيرندهء پرستندگان ، به كرم خود سازندهء كار بندگان ، به مهربانى خود نوازش‌كنندهء ضعيفان و شنوندهء دعاى عاجزان است .
خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى ) — صفحة 592 | احمد بن محمد ميبدى