او را استهزاء ( افسوس ) مىكردند !
8 -
فَأَهْلَكْنا أَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشاً وَ مَضى مَثَلُ الْأَوَّلِينَ .
ما نيرومندتر و زورمندتر آنها را هلاك كرديم و بر پيشينيان نيز اين كيفرها گذشت كه به آن مثل مىزنند .
9 -
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ .
اگر از ايشان پرسى كه آسمانها و زمين را كى آفريده ؟ گويند تواناى دانا آنها را آفريده !
10 -
الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْداً وَ جَعَلَ لَكُمْ فِيها سُبُلًا لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ .
آن خدائى كه زمين را آرامگاه شما كرد و در آن راهها ساخت تا مگر شما راه بريد .
11 -
وَ الَّذِي نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً بِقَدَرٍ فَأَنْشَرْنا بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً كَذلِكَ تُخْرَجُونَ .
و آن خدائى كه آب از آسمان فروفرستاد به اندازه ، تا زنده گردانيديم زمين مرده را ! و همچنان شما را از گور بيرون خواهند آورد ( و زنده خواهيد شد ) .
12 -
وَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْواجَ كُلَّها وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْفُلْكِ وَ الْأَنْعامِ ما تَرْكَبُونَ .
و آن خدائى كه همهء جفتها را آفريد و كشتىها و چهارپايان براى شما آفريد تا بر آنها نشيند ( سوار شويد ) .
13 -
لِتَسْتَوُوا عَلى ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ .
تا بر پشت آنها بنشينيد و پس آنگاه نعمت خداى را بهياد آريد چون بر ستوران و كشتى راست نشيند .
وَ تَقُولُوا سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ .
و بگوئيد پاك و بىعيب است خدائى كه اين ستوران ( و كشتى ) را زير دست ما نهاد و ما بر آن برمىنيامدى و برنتوانستى !
14 -
وَ إِنَّا إِلى رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ .
و ما ( با اين نعمت ) بسوى پروردگار خويش بازمىگرديم .
15 -
وَ جَعَلُوا لَهُ مِنْ عِبادِهِ جُزْءاً إِنَّ الْإِنْسانَ لَكَفُورٌ مُبِينٌ .
به خداوند بهرهاى از بندگانش دادند ( كه او را فرزند دادند ) ، همانا ، انسان ناسپاسى است آشكارا و پيدا !
16 -
أَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَناتٍ وَ أَصْفاكُمْ بِالْبَنِينَ .
آيا از آنچه خود آفريد ، دختران گرفت و براى خود مادينه برگزيد و شما را پسران برگزيد !
17 -
وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِما ضَرَبَ لِلرَّحْمنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظِيمٌ .
و چون به يكى از ايشان به آنچه خدا را به آن صفت خواند ( يعنى دختر ) ، بشارت داده مىشد ، روى او سياه مىگشت و ( از خشم ) اندوهگين مىشد !
18 -
أَ وَ مَنْ يُنَشَّؤُا فِي الْحِلْيَةِ وَ هُوَ فِي الْخِصامِ غَيْرُ مُبِينٍ .
آيا كسى كه در زيور برآيد و به آن ببالد و در داورى هم بىزبان و بىسخن باشد ؟ ( مانند كسى است كه در داورى نيك آيد و خصومت را به سر برد ؟ ) « 1 »
19 -
وَ جَعَلُوا الْمَلائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبادُ الرَّحْمنِ إِناثاً أَ شَهِدُوا خَلْقَهُمْ سَتُكْتَبُ شَهادَتُهُمْ وَ يُسْئَلُونَ .
و فرشتگان را كه بندگان خدايند مادينه گرفتند ! آيا آنجا بودند كه آنها را آفريدند ؟
هامش
( 1 ) مقصود مقايسهء زن با مرد در زيور باليدن زن و دشمن كوبيدن مرد است .