إِذا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ .
و از نشانيهاى او اينكه آسمانها و زمين به فرمان او بر پا ايستاده و برقرارند ، پس آنگاه كه ( در رستاخيز ) شما را مىخواند در آن هنگام شماها از زمين بيرون مىآئيد .
26 -
وَ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ كُلٌّ لَهُ قانِتُونَ .
و آنچه در آسمانها و زمين است ويژهء او است و همه آنها او را به فرمانند ، ( نه فرمان عبادت بلكه فرمان ارادت ) .
27 -
وَ هُوَ الَّذِي يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَ هُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ وَ لَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلى فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ .
او است كه آفرينش خلق را آغاز مىكند ( و پس از مردن ) آنها را زنده مىكند و اين كار بر او آسان است و صفت برترى و يگانگى او در آسمانها و زمين آشكار است و اوست توانا و راست دانش .
28 -
ضَرَبَ لَكُمْ مَثَلًا مِنْ أَنْفُسِكُمْ هَلْ لَكُمْ مِنْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ مِنْ شُرَكاءَ فِي ما رَزَقْناكُمْ فَأَنْتُمْ فِيهِ سَواءٌ تَخافُونَهُمْ كَخِيفَتِكُمْ أَنْفُسَكُمْ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ .
خداوند از خودتان مثلى زد كه آيا شما را از بردگانتان در آنچه ما بشما روزى داديم هيچ شركت هست ؟ تا شما با آنها يكسان باشيد ؟ و از آنها بترسيد چنان كه خود شما از امثال خودتان در شركت دادن در مال مىترسيد ( و چنان كه مرد آزاد از شريك آزاد ترسد كه در اموال خود او را شريك كند ) بدينگونه ، نشانيها را براى گروهى كه دريابند بيان مىكنيم ( پس به طريق بهتر و روشنتر براى خدا نتوان در كارهايش شريكى گفت ! )
29 -
بَلِ اتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَهْواءَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ فَمَنْ يَهْدِي مَنْ أَضَلَّ اللَّهُ وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَ .
بلكه ستمكاران بر پى هواى نفسشان بدون دانائى رفتند ، پس كسى كه خداى او را گمراه كرده چه كسى او را راهنمائى مىكند ؟ درحالىكه آنان را دادرسى و راهنمائى نيست ؟ « 1 »
30 -
فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ .
پس ( اى محمّد ) تو روى خويش و آهنگ خويش را بسوى دين پاك و يكتاگوى راستدار ، و بر نهاد خداى كه مردمان را بر آن نهاد و بر آن آفرينش كه ايشان را به آن آفريد ، كه در دين خدا تبديل و برگرداندن نيست ، اين است كيش اسلام و دين پاك و جاويد بر پاى . ليكن بيشتر مردمان نمىدانند !
31 -
مُنِيبِينَ إِلَيْهِ وَ اتَّقُوهُ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ لا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ
درحالىكه روى و آهنگ خويش را بسوى خدا راست داريد ( و توبه كنيد ) و از خشم او بپرهيزيد و نماز را پاى داريد و از مشركان مباشيد ( خطاب به بندگان . )
32 -
مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَ كانُوا شِيَعاً كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ .
( مباش از مشركان ) از همان كسانى كه از دين خود جدا شدند و در دين پراكنده و جوك جوك شدند و هر جوكى به آنچه در نزدشان و در دستشان است شادند !
33 -
وَ إِذا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُنِيبِينَ إِلَيْهِ ثُمَّ إِذا أَذاقَهُمْ مِنْهُ رَحْمَةً إِذا
هامش
( 1 ) در اين آيت گمراه كردن از خداوند است و در آيههاى ديگر گمراه شدن از سوى بنده است . قدريها ضلال از جانب خدا را نمىپذيرند و همهء ضلال از خود بنده مىدانند ! جبريها برعكس آن عقيده دارند ! عقيده درست كه در قرآن آمده اضلال و ضلال هر دو است كه امر ميان دو امر است ! يعنى اضلال از خداوند و اختيار ضلال از بنده است ! پس چون بنده گمراهى را پذيرفت خداوند هم گمراهى او را مىپذيرد .