آيهء 157
أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ .
ايشان آنكسهااند كه مر ايشان راست از خداى ايشان آمرزش و بخشايش ،
وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ .
و ايشان آنكسهااند كه توفيق يافتستند به گفتار :
إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ .
آيهء 158
إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ .
سعىكردن ميان كوه صفا او كوه مروه فر در مزكت مكه از سنّتهاى حج است و از علامتهاى خداى است كه بفرمودست مر خلق را به دو .
فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ .
و هركه به خانهى كعبه حج كند يا عمره كند .
فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما .
فر ان كس بزهاى نيست كه سعى كند ميان كوه صفا و مروه .
و اين جواب آن است كه به جاهليت اندر بتى را فر كوه صفا نهادندى نام آن بت اساف بودى ؛ و بتى را فر كوه مروه نهادندى نام آن بت نايله بودى ؛ و چون بدين بت يا آن بت برسيدندى ، مرو را سجود كردندى . چو مسلمانى آمد ، بهرى از ياران گفتند كه ما را بزه بود دويدن ميان صفا و مروه به وقت حجكردن ، به سبب آن را كان موضع بتان بودى [ 41 ] اين آيت بيامد :
فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللَّهَ شاكِرٌ عَلِيمٌ .
و هركه او از خودى خويش نيكى كند ، اى گرد خانه طواف كند بيرون ايّام حج و عمره ، خداى پذيرندهى آنست و داناست به نيّتهاى بندگان .
آيهء 159
إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَ الْهُدى .
اين آيت به شأن مهتران جهودان آمدست . گفت آنكسها كه همىپنهان كنند مران را كه ما فروفرستاديم اندر توريت از صفت پيغامبر ، و آيت رجم و تحويل قبله سوى كعبه و ز حلال و از حرام .
مِنْ بَعْدِ ما بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتابِ .
سپس از ان كه ما پديد كرده بوديم اندر توريت .
أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ .
ايشان آنكسهااند كه لعنت خداى فر ايشان است و لعنت مومنان .
ابن عبّاس گفت : هيچ دو مسلمانى نباشد كه يك مر ديگر را لعنت كنند كه نه آن لعنت فاز جهودان گردد . و مجاهد گفت آن لعنتكنندگان كه ياد كرد خداى اندر قرآن ، همه فريشتگاناند و همه جانوران جز آدميان و پريان .