به خيرها . و سعيد بن جبير گفت : مرا ياد داريد به طاعت داشت من تا من ياد كنم شما را به آمرزش من .
و ابن عبّاس گفت : مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم و ياد كرد من مر شما را بزرگتر از ياد كرد شما مر مرا .
وَ اشْكُرُوا لِي وَ لا تَكْفُرُونِ .
سپاسدار باشيد مر كردارهاى مرا و نوسپاس مشويد اندر من خداى عزّ و جلّ .
آيهء 153
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ .
يا گرويدگان به يگانگى [ 39 ] خداى عزّ و جلّ و به نبوّت محمّد عليه السّلم ، يارى خواهيد فرگزارد فريضههاى خداى ، و بهيافت ثواب خداى ، و به كفارت گناهان شما به شكيبايىكردن فر مصيبتها ، و به نمازكردن .
إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ .
كه خداى يارىده شكيبايى كنندگانست .
آيهء 154
وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتٌ .
ابن عبّاس گفت : ياران پيغامبر عليه السّلم مران كسها را كه كشته شده بودند به حرب بدر واحد مردگان خواندندى و گفتندى : بمرد فلان و بمرد فلان . اين آيت بفرستاد خداى و گفت : مگوييد مران كسها را كه شهادت يافتند اندر طاعت خداى ، كايشان مردگانند .
بَلْ أَحْياءٌ وَ لكِنْ لا تَشْعُرُونَ .
نه كايشان زندگانند اندر بهشت جز شما كه مومنانايد بدانيد حقيقت زندگانى ايشان از پس جدا شدن جانهاشان از تنهاشان .
آيهء 155
وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ .
و آزمايش كنيمتان اى مومنان به بهرى از بيم دشمنان ، و به قحط و ستدن خواستههاتان و به بيماريهاتان و به ستدن برها و ميوههاتان از شما .
وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ .
و مژده ده مران كسها را كه شكيبايى كنند فر مصيبتها ، پس صفت ايشان بكرد و گفت :
آيهء 156
الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ .
آنكسهايى كه برسد به ايشان ازين محنتها كه ياد كرديم محنتى . [ 40 ]
قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ .
خرسند باشند به قضاى من خداى ، و بگوييد كه ما مر خداى راييم به زندگانى ، و فازگشت ما فاز خداى باشد اندران جهان ، اگر خرسند باشيم به قضاى خداى ، مستوجب شويم مر ثواب او را اندران جهان . پس ثوابشان ياد كرد و گفت :