عدت حق است بر ترسكاران و پرهيزگاران .
242 - همچنين بيان مىكند خداى شما را نشانهها و حجتهاش ، مگر شما به عقل كار كنيد .
243 - آيا نهديدى آنان را كه بيرون شدند از سراهاشان ، و ايشان هزاران بودند ، پرهيز از مرگ . پس گفت ايشان را خداى بميريد ، پس زنده كردشان . به درستى كه خداى خداوند فضل است بر مردمان ، و ليكن بيشتر مردمان شكر نمىكنند .
244 - و كارزار كنيد در راه خداى ، و بدانيد به درستى خداى شنواست دانا .
245 - كيست آنكه وام دهد به خداى وامى نيكو تا دوچندان باز دهد او را و همچندانهاى بسيار . و خداى تنگ كند روزى و فراخ كند ؛ و سوى او گردانند شما را به قيامت .
246 - آيا نمىبينى خبر آن از فرزندان يعقوب از پس موسى ، چون گفتند پيغامبرى را ايشان را بفرست و برانگيز ما را ملكى تا كارزار كنيم در راه خداى . گفت هيچ باشد اگر نوشته شود بر شما كارزار كه نكنيد كارزار . گفتند : و چه بودست ما را كه نكنيم كارزار در راه خداى ، به درستى بيرون كرده شديم از سراهاى ما و فرزندان ما . پس چون نوشته شد بريشان كارزار ، برگشتند مگر اندكى ازيشان . و خداى داناست به حال ظالمان .
247 - و گفت ايشان را پيغامبرشان كه خداى به درستى بفرستاد شما را طالوت به پادشاهى . گفتند از كجا باشد مرورا پادشاهى بر ما ، و ما اوليتريم به پادشاهى از او .
و نهدادند او را فراخ دستى از مال . گفت كه خداى برگزيد او را بر شما و بيفزود او را گشودگى و فضل در علم و بدن ؛ و خداى بدهد ملكت خويش هركه را خواهد ؛ و خداى فراخ عطاست دانا .
248 - و گفت ايشان را پيغامبر ايشان به درستى نشان پادشاهى او كه بيايد به شما تابوت ، اندرو باشد آرامشى از خداوند شما ؛ و باقى از آنچه بگذاشت قوم موسى و قوم هرون ، بردارند او را فرشتگان . به درستى كه در آن تابوت نشانى است و حجتى شما را ، اگر هستيد باوردارندگان .
بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — صفحة 118
مساهمون: محمد روشن
ص١١٨