ايشان را كه بپوشند آنچه آفريد خداى اندر رحمهاى حيض با فرزندشان ، اگر هستند ايمان آرنده به خداى و روز قيامت . و شوهران ايشان اوليترند به آن ردكردن ايشان در آن ، اگر خواهند كه صلح باشد . و زنان راست بر شوهران مثل آنكه شوهران راست بر ايشان به وجه نيكو . و مردان راست بر زنان درجهاى ، و خداى ارجمندست و حكيم .
229 - پاى گشادگى دوبارست ، پس از آن يا نگاه داشتن و گرفتن به نيكى ، يا رها كردن به نيكويى . و نباشد حلال شما را كه بگيريد از آنچه داده باشد ايشان را چيزى ، مگر كه ترسند هردو كه ندارند به پاى حكمها و فرمانهاى خداى . اگر ترسيد شما كه نداريد به پاى حكمهاى و حدهاى خداى . نيست بزهاى بر هردو در آنچه فدا كند زن خويشتن را بخرد به آن . آن است حكمها و اندازهها و امرهاى خداى . و مگذريد از ان ، و هركه درگذرد از حكمهاى خداى ، ايشاناند كه ايشان ستمگاراناند .
230 - پس اگر طلاق دهد سوم بار ، نباشد حلال مرورا آن زن از پس آن تا نكاح كند شوهرى ديگر غيراو . اگر طلاق دهد وى را شوهر دوم ، نباشد بزه بر ايشان دو كه رجوع كنند به نكاح . اگر يقين دانند كه بايستند بر حكمها و امرهاى خداى ، و آن است حكمهاى خداى . بيان مىكند آن را گروهى را كه مىدانند كه حق است .
231 - و چون طلاق دهيد زنان را ، برسند عدت ايشان را ، پس نگاهشان داريد به وجهى نيكو ، يا رهايشان كنيد به نيكى ، و مگيريد ايشان را به رنج زحمت تا ستمگار باشيد . و هركه بكند آن را ، يعنى رنج ، به درستى ظلم كرده باشد تن خود را .
و مگيريد حجتها و فرمانهاى خداى افسوس ، و ياد كنيد نعمت خداى را بر شما ، و آنچه فروفرستاد بر شما از كتاب و قرآن و بيان شريعت ، پند مىدهد شما را به آن ، يعنى قرآن . و بترسيد از خداى ، و بدانيد كه خداى به همه چيز داناست .
232 - و چون طلاق داديد زنان را و برسند به مهلتشان يعنى عدت ، باز مداريد ايشان را كه نكاح كنند به شوهران ديگر . چون راضى شوند ميان ايشان به كابينى موافق . اين فران پنددهنده به آن فران هركه باشد از شما بگرونده به خداى و روز قيامت . . . « 1 »
هامش
( 1 ) . برگى افتاده است .