[ و ] بودن بول و براز بر هيأت و حالت طبيعى .
و چون مريض حِميه و پرهيز ننمايد ، بلكه غلط « 1 » در اغذيه نمايد و با وجود آن مرض او اشتداد « 2 » نيابد ، نيز علامت جيد محمود است . و چون بعد از جنون ، استسقا و يا اختلافُ الدّم عارض گردد ، علامت جيد محمودِ بُرءِ آن است و انتقال آن به اين . و ظاهر گشتن ورم از بيرون حلق ، صاحب ذُبحَه را و بواسير ، صاحب سرسام را و اختلاف ، صاحب رَمَد را و جُشاء حامِض ، صاحب زَلَقُ الامعاء را ، بعد [ از ] طول آن ، محمود و قبل از طول آن ، مذموم است .
هامش
( 1 ) . الف : غلظ .
( 2 ) . ب : استعداد .