فايده : جرب و حكّه و شَرى كه اطفال را افتد ، بعد اخراج خون به محاجم يا علق ، به طبيخ گل سرخ و بنفشه و نيلوفر و جو مقشّر كوفته ، بدن بشويند و روغن بر بدن طفل بمالند و تدبير دايه نمايند .
حَصَف :
بثور خرد سرخ است كه با خارش شديد و خَلش باشد و آن را شوكى نيز گويند . و علاجش بعد فصد و اسهال صفرا ، نمك و حنا به سركه ماليدن است .
قُوبا :
به فارسى كريون و به هندى داد نامند . و وى خشونتى است ذى دور كه به خارش پديد آيد . علاج : اگر نو پيداست و در گوشت سرايت نكرده ، حضض به سركه يا هليله به سركه ساييده ماليدن كفايت كند . و اگر اندك تأثيرى در گوشت كرده ، زالو بر آن چسبانند و اشَق و مُرّ به سركه ساييده ، بمالند . و اگر تأثير تمام در گوشت كرده باشد و ذى غلظت بود ، نخست به فصد و مسهل سودا پردازند و به حمام روند ، بعده از نفس عضو خون گيرند و ادويهء قويه طلاء نمايند ، چون : زرنيخ و اشق و خردل و مُقْل و زاج به روغن گندم و سركه آميخته .
فايده : چون قوبا زايل شود ، ادويهء رادعه طلاء نمايند چند گاه ، تا عود نكند .
و قوباى اطفال را آب دهان صائم بمالند و قوبايى كه به دوا به نشود ، شقّ نمايند اگر ممكن بود ، پس دواى حادّ گذارند تا گوشت فاسد بخورد ، پس جراحت را مندمل سازند .
بُثُور لَبَنى :
بثرهء سپيد است كه بر بينى و پيشانى برآيد و چنان نمايد كه گويا نقطهء شير است . و علاجش بعد تنقيهء بدن از بلغم ، خاكستر چوب انگور به سركه طلاء ساختن است .
بَناتُ اللَّيل :
بثور صلب شديد كه وقت شب و هنگام سرما پديد آيد و خارش كند . و علاجش بعد تنقيه به تفتيح مسامّ كوشيدن است ، بدانچه در جرب و حكّه گذشت و ماليدن آب كرفس و دُردى سركه نفع دارد .