مشابهت عيسى بن مريم و على بن ابى طالب عليهم السّلام
[ 18 ] ابو بصير مىگويد : يك روز كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نشسته بود ناگاه امير المؤمنين عليه السّلام آمد و پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به او فرمود : تو به عيسى بن مريم مىمانى ، و اگر نبود ترس از اينكه گروههايى از امّتم در بارهء تو همان گويند كه ترسايان در بارهء عيسى مىگفتند ، در بارهء تو چيزهايى مىگفتم كه از ميان مردم گذر نكنى مگر آنكه خاك پايت را براى تبرّك مىبردند . او مىگويد : آن دو تن اعرابى خشمگين شدند و به همراهى مغيرة بن شعبه و گروهى از قريشيان كه همراه آنها بودند گفتند : براى عموزادهاش به نمونهاى پايينتر از عيسى راضى نيست و اين آيه براى پيامبر نازل شد كه :
وَ لَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا إِذا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ * وَ قالُوا أَ آلِهَتُنا خَيْرٌ أَمْ هُوَ ما ضَرَبُوهُ لَكَ إِلَّا جَدَلًا بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ * إِنْ هُوَ إِلَّا عَبْدٌ أَنْعَمْنا عَلَيْهِ وَ جَعَلْناهُ مَثَلًا لِبَنِي إِسْرائِيلَ * وَ لَوْ نَشاءُ لَجَعَلْنا مِنْكُمْ مَلائِكَةً فِي الْأَرْضِ يَخْلُفُونَ
« 1 » .
راوى مىگويد : حارث بن عمرو فهرى در خشم شد و گفت : خدايا ! اگر اين حكم درست است و از نزد توست كه مقرر شده بنى هاشم پيشوايى امّت را مانند هراكليوس پس از هراكليوس به ارث برند [ يعنى به رسم پادشاهان ] پس بر سر ما از آسمان سنگ بباران يا عذاب دردناكى بر ما فرود آر .
پس خداوند سخن حارث را به پيامبر فرو فرستاد و اين آيه هم نازل شد :
وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ ما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ
« 2 » .
هامش
( 1 ) « و هنگامى كه [ در مورد ] پسر مريم مثالى آورده شد ، بناگاه قوم تو از آن [ سخن ] هلهله در انداختند [ و اعراض كردند ] ، و گفتند : « آيا معبودان ما بهترند يا او ؟ » آن [ مثال ] را جز از راه جدل براى تو نزدند ، بلكه آنان مردمى جدل پيشهاند . [ عيسى ] جز بندهاى كه بر وى منّت نهاده و او را براى فرزندان اسرائيل سرمشق [ و آيتى ] گردانيدهايم نيست . و اگر بخواهيم قطعا به جاى شما فرشتگانى كه در [ روى ] زمين جانشين [ شما ] گردند ، قرار دهيم » ( سورهء زخرف / آيهء 57 تا 59 ) .
( 2 ) « و [ لى ] تا تو در ميان آنان هستى ، خدا بر آن نيست كه ايشان را عذاب كند ، و تا آنان طلب آموزش مىكنند خدا عذابكنندهء ايشان نخواهد بود » ( سورهء انفال / آيهء 33 ) .