براى دستگيرى پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ايشان را تعقيب كرد ، و تا سه بار دست و پاى اسبش به زمين فرو شد و در هر بار پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نفرين مىكرد و زمين دست و پاى اسبش را در خود فرو مىكشيد ، و در بار سوم همين كه به دعاى پيامبر دست و پاى اسبش از زمين به در آمد گفت : اى محمد ! شتران من در سر راه توست و غلام با آنهاست اگر براى سوارى يا خوراك به آنها يا شير آنها نياز يافتى از ايشان بستان ، و براى نشانى ، اين تير را از تركش من برگير ، و من از همين جا بازمىگردم و كسانى را كه در تعقيب تو هستند از راه باز مىگردانم . حضرت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : ما را نيازى به اموال تو نيست .
حديثى در زمان ظهور
[ 379 ] ابو الجارود از امام باقر عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : آنچه را منتظر آن هستيد نخواهيد ديد تا آن گاه كه چونان بز موات ( مردهاى ) گرديد كه باكى ندارد از اينكه حيوان درنده به هر جاى او كه خواهد دست اندازد . جاى بلندى براى شما به جاى نمانده كه از آن بالا رويد و تكيه گاهى نيست كه به آن تكيه كنيد . [ مقصود از امر مورد انتظار ايشان ظهور حضرت قائم عليه السّلام است ] .
در تفسير حديث
[ 380 ] ابو الجارود همانند اين حديث را روايت كرده و در زير آن مىگويد : به على بن حكم گفتم : موات از بزها كه در حديث گذشته آمده است چيست ؟ گفت : آنهايى كه كاملا با هم مساوى گشتهاند و هيچ يك را بر ديگرى برترى نيست .
چند سفارش از امام صادق عليه السّلام به شيعيان
[ 381 ] عيص بن قاسم مىگويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : بر شما باد تقواى خدايى كه يكى است و انبازى ندارد ، و خويش را بپاييد كه به خدا سوگند مردى از شما كه رمهء گوسفندى دارد و براى آنها چوپانى داناتر به وضع گوسفندان از او بيايد ، آن چوپان