خدايى كه مىتواند شما را با داروى تلخ بهبود بخشد مىتواند با داروى شيرين نيز بهبودى ارمغانتان كند . سپس فرمود : هر گاه يكى از شما تب كرد ظرف تميزى بياورد و يك و نيم حبّه قند در آن بيندازد آن گاه هر مقدار از قرآن كه در خاطر دارد بر آن بخواند ، سپس آن را در هواى آزاد بنهد و شيئى آهنى روى آن بگذارد ، و چون صبح رسيد روى آن آب بريزد و با دست آن را در آب حل كند و بياشامد ، و چون شب دوم رسيد حبّهاى ديگر بر آن بيفزايد كه در مجموع دو و نيم حبّه مىشود ، و چون سومين شب فرا رسيد حبّهاى ديگر بر آن اضافه كند كه مجموعا سه و نيم حبّه مىشود .
در بلند گفتن بسم اللَّه الرحمن الرحيم
[ 387 ] ابو هارون مىگويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : اينان [ اهل سنّت ] بسم اللَّه الرحمن الرحيم را [ به هنگام قرائت حمد و سوره در نماز ] پنهان مىكنند [ اصلا نمىخوانند يا آهسته مىگويند ] . پس به خدا چه نامهاى نيكى را پنهان مىكنند . هر گاه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به خانه خود در مىآمد و قريش براى ديدن ايشان اجتماع مىكردند حضرت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بسم اللَّه الرحمن الرحيم را آشكارا مىخواند و صداى خود را بدان بلند مىكرد و قريش كه آن را مىشنيدند مىگريختند و لذا خداوند عزّ و جلّ در اين باره نازل فرمود :
وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً
« 1 » .
عكس العمل امام صادق عليه السّلام هنگام بردن نام رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نزد ايشان
[ 388 ] ابو هارون مكفوف مىگويد : هر گاه نام پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نزد امام صادق عليه السّلام برده مىشد آن حضرت مىفرمود : پدر و مادر و خويش و عشيرهام فداى او باد ، شگفتا از عربها چگونه ما را بر سر خود نمىنهند در حالى كه خداوند عزّ و جلّ در كتابش مىفرمايد :
وَ كُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها
« 2 » ، پس به بركت وجود
هامش
( 1 ) « و چون پروردگارت را در قرآن به يكتايى ياد كنى ، بازمىگردند و مىرمند » ( سورهء اسراء / آيهء 46 ) .
( 2 ) « و شما بر كنارهء گودالى از آتش بوديد ، پس او شما را از آن آتش رهايى بخشيد » ( سورهء آل عمران / آيهء 103 ) .