تواند كرد كه بيم غشى باشد ، ببايد [ صبر ] كرد تا از گرما بگريزد و بالا آيد . و اگر همچنين سير بخورد و در آفتاب نشيند و دهان باز كند و كوزهء آب سرد بر لب نهند ، تدبير صواب باشد كه به طلب آب به بالا آيد و اگر طحلب در دهان گيرد يا بر لب نهد تا به بوى آن بر آيد ، نيك باشد .
طب اكبرى ( فارسى ) — صفحه 452
پدیدآورندگان: مؤسسه احياء طب طبيعى
ص۴۵۲