[ 5267 ]
مور :
به هندى توتيا است .
[ 5268 ]
موندى :
به هندى كمازريوس است .
[ 5269 ]
مونك :
به هندى ماش است .
[ 5270 ]
مها :
به ضم اوّل و به الف آخر و به دستور به ياء آخر ، اسم نبطى سنگى است كه از نواحى روم و صعيد مصر خيزد و سفيد و شفاف ؛ مانند بلور و بسيار صلب و مثل سنگ آتشزنه آتش از او ظاهر مىگردد و در خون گرم حل مىشود و در جائى كه مغنيسا به هم مىرسد او نيز يافت مىشود و قسمى از آن غير شفاف و از آن صلب تر و شبيه به نمك سنگ مىباشد و آن را كوبيده ظروف مىسازند و او ، غير حجر سلوان است .
در دوّم ، سرد و خشك و با مرواريد و شكر ، قالع بياض چشم است بىالمى و حبهاى از او با نمك و نوشادر و زعفران و سركه و عسل ، رافع ثقل زبان و از مجربات دانستهاند و مفتّت حصاة و مدرّ بول و تعليق او بر ران راست جهت عسر ولادت و بر اطفال جهت از خواب جستن ايشان و رفع ديدن خوابهاى پريشان و داشتن او در دست راست جهت قضاى حاجت و ضماد او بر پستان جهت زياد كردن شير و رفع انجماد آن مفيد است .
[ 5271 ]
مهلبيه :
به فارسى ، فرنى نامند كه از جملهء اغذيهء لذيذه است كه از آرد برنج و شير و شكر ترتيب دهند و او را « دورس بابلى » جهت « مهلب بن مغيره » اختراع نموده به جهت رفع قى طعام كه از ريختن سودا به معده ناشى شده بود .
گرم و تر و جهت ماليخوليا و جنون و درد سر يبسى و فربه كردن بدن و توليد خون صالح مؤثر است .
[ 5272 ]
مهد :
آذربو است .
[ 5273 ]
مهلتى و مهلوكى :
اسم هندى سوس است .
[ 5274 ]
مهار :
اسم « سندى » سناء مكى است .
[ 5275 ]
مهور :
اسم هندى حماحم است .
[ 5276 ]
مهندى :
اسم هندى حنا است .
[ 5277 ]
مُه :
به هندى عسل است .
[ 5278 ]
مهرگياه :
اسم فارسى يبروح الصنم است .
[ 5279 ]
[ مهك :
اسم فارسى سوسن است ] .