[ 1090 ]
پل :
به هندى بزر الحمقاء است .
[ 1091 ]
بوى مادران :
به هندى برنجاسف است .
[ 1092 ]
پوست :
به فارسى اسم قشر نباتات و جلد حيوانات است .
[ 1093 ]
پوست كشف هندى :
اسم فارسى ذبل است .
[ 1094 ]
پوست مار :
به فارسى سلخ الحية است .
[ 1095 ]
بول بز كوهى :
به فارسى سُلاحه است .
[ 1096 ]
پودنهء كوهى و جوئى :
به فارسى فودنج جبلى و نهرى را نامند .
[ 1097 ]
بُوتيمار :
به فارسى شفتين برّى است .
[ 1098 ]
پوست بهار خرماى ماده :
كفرى است .
[ 1099 ]
بُوزَه :
اسم مرز است .
[ 1100 ]
پودنهء صحرائى :
اسم مشكطرامشيع است .
[ 1101 ]
پوست بيخ درخت زرشك :
اسم غيس است .
[ 1102 ]
بُوزينه :
به فارسى اسم قرد است .
[ 1103 ]
بوز :
به تركى اسم جمد است .
[ 1104 ]
بورنى اوزون بالغ
[ بوزنى ازون بالغى ]
: به تركى دلفين [ زلفين ] را نامند .
[ 1105 ]
بوى نوز :
اسم تركى قرن است .
[ 1106 ]
بوزاو :
به تركى اسم عجل است .
[ 1107 ]
پولاد :
قسمى از حديد است .
[ 1108 ]
بوقده :
اسم تركى حنطه است .
[ 1109 ]
بَهْمَن :
به لغت فارسى ، اسم بيخى است مثل زردك و با اندك صلابت و كجى و با خشونت قليلى و ناهموار و با عطريت و سفيد او را ظاهر و باطنْ سفيد و سرخ او را ظاهر ، سرخ تر از باطن و منبت او كوهستان و نبات او را ساق ، به قدر شبرى و زياده و كمتر از آن و برگش مثل برگ اجاص و منبسط و خارناك و كثير التّشريف و بر ساقش برگ چندى با هم پيچيده و بىگل و در تموز مىرسد .
در دوّم ، گرم و خشك و سرخ او قوىتر و گرمتر و هر دو مقوّى باه و مقوّى دل و مسمِّن و مفتّح و محلّل رياح و بلغم لزج و موافق مبرودين و جهت خفقان و سنگ گرده و مثانه و يرقان و ضماد او با نمك تلخ و عسل جهت نيكو كردن رنگ رخسار و كلف و طلاى او