قنّبيط
: به پارسى كرنب رومى گويند . گرم است در اوّل و خشك است در دويم . سدّه بگشايد و خمار را نفع كند و وجع المفاصل را نفع دهد و مولّد نفخ است ، و مصلحش فلفل و زنجبيل است و روغن بسيار .
قنّه
: به پارسى بارزد و بيرزد و بيرزاد گويند . گرم و خشك است در دويم ، و گويند در سيوم . مليّن و محلّل خنازير بود و صرع و صداع را نفع دهد ؛ و چون زن فرزجه ساخته ، بردارد ، بچه بيندازد ؛ و گويند مصلحش اشّق است ، و بدلش يك وزن و نيم ريوند چينى است .
قنبيل
: به هندوى كتبيل گويند . گرم و خشك است در سيوم . چون دو درم از او ميل كنند ، حبّ القرع و حيّات را دفع كند و چون بر بثرهها و جوششهايى كه بر سر و روى اطفال به هم مىرسيده پاشند ، بعد از آن كه به روغن گل چرب كرده باشند ، نفع دهد . مضرّ است به فم معده ، و مصلحش انيسون و مصطكى است .
قنفذ
: به پارسى خارپشت گويند . گرم و خشك است در اوّل . جزام و ضيق النّفس را نفع دهد و سلسل بول را دفع كند . فالج و رعشه را مفيد بود و درد گرده را سودمند آيد ؛ و مضرّ است به مثانه ، و مصلحش تخم كرفس است ، و شربتى از او پنج درم تا ده درم است .
حرف الكاف
كافور
: بهترينش سفيد رياحى بود . سرد و خشك است در سيوم . چون به آب گشنيز تر طلا كنند ، منع ورم گرم كند . چون به آب كاهو سعوط كنند ، حرارت دماغ را سودمند آيد و خواب آرد ؛ و چون شش مثقال از او سه دفعه در سه روز متعاقب خورند ، قوت باه را تمام ببرد . بدلش دو وزن آن طباشير و گويند به وزن آن طباشير و به وزن آن صندل است .
كاكنج
: به پارسى عروسك در پرده گويند . سرد و خشك است در دويم و گويند در سيوم . سعال و عسر نفس را نفع دهد و يرقان را دفع كند و قرحهء گرده و مثانه را سودمند آيد و حبّ القرع را بيرون آرد و مغص را دور سازد ، امّا يك جزو از اين و يك جزو شيح ارمنى خشك كرده ؛ و شربتى از او دو درم