( فصل چهارم ) در عجوبه كه در كتابت كنند
اگر به آب نوشادر چيزى بر كاغذ نويسند چون خشك شود ناپديد شود . پس بر آتش نهند نوشتهء سياه پيدا آيد .
و اگر به پياز سرخ بنويسند چون به آتش برند نوشته سبز پيدا آيد .
و اگر به شير گوسفند نويسند چون بر آتش برند نوشته زرد پيدا آيد .
و اگر به آب مازو نويسند پس چون خشك شود به آب زاج بركشند نوشته سياه پيدا آيد .
و اگر كاغذ سپيد را مازو و زاج كوفته درمالند نيك ، پس چون خواهند كه عجايب نمايند « 1 » بر آن كاغذ سپيد « 2 » به آب دهن مىنويسند كه خط سياه هرچه نيكوتر پيدا آيد .
و اگر سپندان « 3 » بگيرند و خرد بكوبند و سه شبانروز در آب آغارند « 4 » ، بعد از آن به آب آن بر كاغذ نويسند و بگذارند تا خشك شود هيچ پيدا نيايد . پس چون نزديك آتش برند نوشته سرخ هرچه لطيفتر پيدا آيد .
و اگر به آب زاج « 5 » زرد بر كاغذ نويسند و به كبريت سفيد « 6 » دود كنند خطى سبز پديد آيد .
هامش
( 1 ) . م : بينند .
( 2 ) . م : اسپيد .
( 3 ) . م : اسپندان .
( 4 ) . م : كنند .
( 5 ) . م : زاگ .
( 6 ) . م : اسفيد .