تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — صفحة 151

مساهمون:

ص١٥١

حرمل

( طبع او ) گرم و خشك است . بلغم براند و زن را حيض بگشايد . و اگر بر آماس نهند كه از سردى بود ببرد . « 1 » و اين را به پارسى « سپند » گويند ، و درو منافع بسيارست و درخور « 2 » كتاب ياد نتوان كرد .

شونيز

اگر هفت بامداد در سركه نهند « 3 » و به شب نخورند ، و به شب بنهند و بامداد بخورند سپرز ببرد به مدّت هفت روز . و اگر شونيز بپزند و آب او بر « 4 » شكم اندايند كرم بيفتد . و اگر شونيز بكوبند و با شير بز بياميزند بر هر كجا كه مالند موى برآرد . و طبع او گرم است . باد سرد بشكند .

زيره

( اگر زيرهء كرمانى ) بكوبند و بر روى اندايند زرد گرداند . و اگر در خانه دود كنند پشه بگريزد . و اگر نطفه به جامه رسد و به زيره بشويند پاك گردد . و اگر زيرهء كوفته در بن « 5 » گوسفند كنند چون بكشند پشم او پاك بتوان كند بىآب گرم . / 173 / اگر زيره و انگبين دو بامداد به ناشتا بخورند « 6 » درد شكم را نيك است ، و بر و سينه نرم كند ، و فرسودگى رودگانى سود دارد .
هامش
( 1 ) . پ 161 : سود دارد . ( 2 ) . پ 161 : خورد . ( 3 ) . پ 161 : هر بامداد هفت دانه شونيز به سركه نهند . ( 4 ) . پ 161 : در . ( 5 ) . پ 161 : كون . ( 6 ) . م : انگژد و زيره هركه هر بامداد بخورد .
فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — صفحة 151 | ايرج افشار / مطهر بن محمد جمالى يزدى