و اگر در دندان مالند خون باز ايستد « 1 » و عيب دندان ببرد .
و اگر آب پياز با سير بگدازند و بر آبگينه اندايند و به آتش گرم كنند آن آبگينه سخت شود و شكسته نشود .
و اگر آب او با نمك سوخته طلا كنند موى برآرد .
و اگر آب اندر چشم كشند شب كورى ببرد .
و اگر آب پياز با گوشت به كار دارند شهوت بيفزايد .
و اگر آب پياز در سركه كنند و ( بخورد و ) در خود مالند گر ببرد .
( تخم ) : اگر تخم پياز با روغن گل بريان كنند و بخورند باد از خايه ببرد ، و اللّه اعلم .
سير
اگر سير در وقتى كارند كه ماه به كاست بود بوى آن گنده نبود .
و اگر داس به سير بيالايند هر درخت كه بدان ببرند آن درخت را كرم نخورد .
اگر با دانهء ميويز بكارند چون برويد شيرين بود .
و اگر بكوبند و بر كژدم گزيده نهند درد ببرد .
و اگر نقطه « 2 » به جامه رسد سير با نمك بكوبند و بدان بشويند ببرد . / 152 /
و سير از جملهء ترياك است . اگر كسى را ( نعوذ باللّه ) مار گزيده بود دانهء سير به دو نيمه كنند و بر زخم نهند درد بنشاند .
و اگر دانهء سير بر روغن برز بجوشاند و شاف كنند خارش مقعد بنشاند .
و خوردن سير بسيار بوى دهن خوش كند ، و بلغم از معده پاك كند ، و لرزهء دست و پاى ببرد ، و لقوه را نيك بود . و ليكن صفرا انگيزد و درد شقيقه و خارش اندام و تاريكى چشم آرد . از بهر آنك طبع او گرم و خشك است .
و اگر سير در آتش افگنند ( تا ) پخته شود و بخورند بواسير را و درد ناف را سود دارد .
و اگر سير و « 3 » زهرهء گوسفند بجوشانند و در گوش افگنند كرى نو ببرد .
و اگر يك مشت سير پاك باز كنند و به روغن گاو بجوشانند . پس كاغذ كهن بسوزانند و
هامش
( 1 ) . پ 161 : گيرد .
( 2 ) . م : لكه ، پ 161 : نطفه .
( 3 ) . پ 161 : به .