تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — صفحة 128

مساهمون:

ص١٢٨

نسرين

طبع نسرين گرم و خشك است . مصروع چون بوى آن بشنود منفعت كند و صرع ببرد .

نيلوفر

اگر ( نيلوفر ) در نبيذ انبويند مستى باز دارد . و گل آن چون بخورند خون صافى كند ، و چون كوبند و در روى مالند نشان آبله ببرد . و چون بسيار انبويد معده قوى كند و درد سر ببرد و خواب خوش آرد . برگ او بر جايى نهند كه خون آيد باز ايستد . « 1 » و طبع او سرد و ترست .

خيرى

اگر خيرى به مقعد خداوند سرفه مالند سرفه ببرد . و اگر تخم خيرى و خون هدهد و روغن زيت به يكديگر بياميزند و زنى را دهند تا بر گيرد چون مرد نزد او شود هرگز آبستن نشود . اگر عورت را به آب برگ خيرى طلى كنند زن بار گيرد . « 2 » / 147 /

شنبليذ

طبع او معتدل است . آماسها نرم كند و درد ( ها ) را ببرد و دماغ را ترى و لطافت دهد و دل به نشاط آورد . بوييدنش معده ( را ) سود دارد . « 3 » / 148 /
هامش
( 1 ) . م : باز گيرد . ( 2 ) . پ 161 : و مجامعت با زن كند بار نگيرد ، م : زن بارنگيرد . ( 3 ) . اين قسمت مربوط به شنبليد در « م » نيست .
فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — صفحة 128 | ايرج افشار / مطهر بن محمد جمالى يزدى