[ مقدمه ]
بسمهتعالى
سخنى دربارهء اهميّت علم پزشكى
پزشكى را و دين را گر ندانى * زيانست اين جهان و آن جهانى 1
پزشكى دانشش تن را پناهست * و دين دانستنش جان را سپاهست
تنى بايد درست و راست كردار * نه با ريش و نه با درد و نه بيمار
كه دين ايزدى بتواند آموخت * بدانش جان خود بتواند افروخت 2
قدماى يونان روش احتياط و بازجوئى را با پزشكان به كار مىبردند از اين روى بود كه پزشكان مىكوشيدند خود را از خطا و اشتباه بر حذر دارند زيرا پزشك ممكن نبود بر كرسى پزشكى بنشيند مگر آنكه از او آزمايشها و اختبارات لازم به عمل آيد و پس از موفقيّت ، پزشكان كهنتر براى پزشكان آزموده شده كرسى ترتيب مىدادند و آن را « كرسىّ الحكمة » مىخواندند و فقط پزشكان مجرّب و آزموده مىتوانستند بر آن كرسى بنشينند و هماكنون گروهى از پزشكان در شام اين كرسى را نصب مىكنند و بر آن جلوس مىنمايند و اين از قديم دانسته شده بود كه هركس در اين جايگاه بنشيند او مرضىّ و ممتحن است و چنين پزشكى هرگاه بر بيمارى براى معالجه و مداوا وارد مىشد هنگام وارد شدنش كاغذ سفيدى مىخواست و پس از دقّت و تأمّل در حال بيمارى بر